Begeesterd en gelovig op pad

Huguette Mouchaers versterkt levensdraad met God tijdens pelgrimstochten

Sinds de coronapandemie lijkt het wel of heel Vlaanderen aan het wandelen is geslagen. Heel wat mensen ontdekken zelfs hoe waardevol wandelen kan zijn. Denk maar aan de rust, het contact met de natuur of de eventuele goede gesprekken onderweg. Verrassend is dat alleszins niet voor de werkgroep pelgrimspastoraal van het bisdom Hasselt. Sinds 2012 biedt die, behalve een aantal jaarlijkse dagwandelingen, ook meerdaagse pelgrimstochten aan met onderweg spirituele prikkels. Het zijn tochten waarbij de innerlijke weg veel belangrijker is dan de afgelegde kilometers. „Ze helpen me te onthaasten en te vertragen, maar voornamelijk ook te groeien in geloof”, zegt Huguette Mouchaers (67).
Wanneer we haar contacteren, wil de Hoeseltse net de alternatieve en coronaveilige pelgrimswandeling aanvatten aan de Kluis in Bolderberg, één van de vijf locaties waar kleine groepen wandelaars bij aanvang van de vastenperiode op weg konden gaan met het thema Levensdraden. De pelgrimswandeling lokte ruim vierhonderd deelnemers, verspreid over de Limburgse dekenaten. Even later spreken we af aan die andere Kluis, in Vrijhern, in Hoeselt.
„Ik hou van het concept van de pelgrimswandelingen en de bezieling van de Genkse deken Luc Herbots”, steekt Huguette Mouchaers van wal. „De wandelingen starten altijd met een korte bezinning in de plaatselijke kerk, om vervolgens met een tochtboekje in de hand op pad te gaan. Onderweg zijn er enkele inhoudelijke haltes, waar we een passage uit het evangelie beluisteren, toelichting krijgen over het thema, een bezinningstekst lezen en enkele vragen ontvangen om onderweg te overwegen en eventueel van gedachten te wisselen. Ik geniet van die intense gesprekken. Je deelt diepere dingen met elkaar [node:field_streamers:0] en je voelt een mateloze verbondenheid met andere pelgrims. Die gesprekken in de natuur helpen me dichter bij God te komen, zeker tijdens de meerdaagse pelgrimsreizen, naar Compostela of Assisi. Je groeit dan ook meer naar elkaar toe en er ontstaat een buitengewone groepsdynamiek. Compostela was ook mijn eerste ervaring met het pelgrimeren. Het werd een kantelmoment in mijn leven. Ik was in 2014 net met pensioen en wilde mijn werk in de sociale dienst van het Sint- Ursulaziekenhuis in Herk-de-Stad, het huidige revalidatiecentrum van het Jessa Ziekenhuis, na 38 jaar symbolisch achter me laten. In mijn rugzak zat een steen, die ik achterliet bij het kruisbeeld van Cruz de Ferro. Terzelfder tijd vulde ik de rugzak met een veel lichtere steen. Die stond symbool voor nieuwe engagementen, als grootmoeder, als mantelzorger voor mijn destijds negentigjarige moeder en voor het vrijwilligerswerk in de parochie. Een nieuw begin. Vandaag sta ik ook sterker in het geloof. Er stapt Iemand met me mee en dat geeft een vredig gevoel.”
Ook in de Goede Week voorziet de werkgroep pelgrimspastoraal een spirituele wandeling in de diverse dekenaten. Het thema luidt: De Goede Week als beeld voor de levensweg. „Tijdens de Goede Week komen immers alle aspecten van het mensenleven aan bod, vreugde en pijn, vriendschap en verraad, overgave en angst, licht en duisternis, leven en dood”, zegt deken Luc Herbots. „Palmzondag vertelt ons over de idealen van de jeugd. Witte Donderdag toont hoe we als mens leren dat Liefde zich vertaalt in liefde en dienstbaarheid. Goede Vrijdag herinnert ons aan de vreemde waarheid dat goedheid altijd op weerstand botst en dus lijden met zich meebrengt. Op Pasen vieren we dat lijden openbreekt tot nieuw leven, gevuld met liefde.”

Meer informatie vindt u op www.pelgrimswandelingen.be.