Bidden en een koffie drinken

Diverse parochies nemen deel aan de jaarlijkse Gebedsweek voor de Eenheid

Van 18 tot 25 januari vindt de Internationale Gebedsweek voor de eenheid van de Christenen plaats. Ook in het bisdom Gent nemen diverse parochies eraan deel. Natuurlijk denkt u meteen aan Sint-Maria-Horebeke bij Oudenaarde. In die fameuze geuzenhoek, middenin Vlaanderens kloppende wielerhart, zochten katholieken en de calvinisten uit de wijk Korsele na eeuwen van wederwaardigheden toenadering tot elkaar. Nu gaan pastoor en dominee er ieder jaar samen voor in gebed.
Aan de noordelijke rand van het bisdom, in de parochie in Assenede/Evergem/Zelzate, reikt de oecumenische geest dan weer tot over de grens met Nederland. „Op ons eigen grondgebied zijn immers geen andere christelijke gemeenschappen”, zegt parochieassistente Katrien Cocquyt. „In het verleden organiseerden we jaarlijks wel een dekenale gebedsviering voor de eenheid en nodigden we daarbij een spreker uit van een andere christelijke denominatie. Sinds 2011 bidden we in de Gebedsweek voor de Eenheid echter samen met de protestantse gemeenschap Philippine-Sas van Gent-Sluiskil en de katholieke Sint-Elisabethparochie van Midden Zeeuws-Vlaanderen. Deze keer zijn wij aan beurt om hen te onthalen. Dat doen we in de kerk van Boekhoute, dicht bij de grens.”
Al die christenen hebben eigen gewoontes, zeker op het vlak van liturgie en gebed. „Van onze christelijke vrienden uit Abingdon bij Oxford leerden we een passende uitdrukking”, zegt Chris De Beer, die in de parochie in Sint-Niklaas plaatselijke oecumene aan christelijke verzustering koppelt. „Zij maken een onderscheid tussen de smells and bells, de geuren en bellen van de katholieke en orthodoxe liturgie, en het spontane happy clappy van de evangelicale christenen.”
De meeste oecumenische initiatieven steunen bij de uitwerking van hun viering dan [node:field_streamers:0] ook op de suggesties van de Wereldraad van Kerken. „En omdat onze Roemeens-orthodoxe vrienden niet aanvaarden dat de Geest zowel uit de Vader als de Zoon voortkomt, kozen we vorig jaar voor een gezongen geloofsbelijdenis uit Zingt Jubilate”, zegt Chris De Beer.
Niet alleen katholieken en protestanten maken dus de oecumenische dienst uit. Ook in Gent en Aalst bidden orthodoxen volop mee om eenheid. In Gent worden, een dag voor de eigenlijke oecumenische viering in de Sint-Baafskathedraal, door diverse christenen orthodoxe vespers gebeden in de Heilige Apostel Andreaskerk. „Wij komen dit keer dan weer samen voor gebed in de Begijnhofkerk”, zegt deken Marc Verwaeren van Aalst. „Die wordt niet meer gebruikt door de parochie, maar werd in erfpacht gegeven aan de Roemeens-orthodoxe gemeenschap.”
„Over de verzuiling heen is er troost voor iedereen”, klint het in de hit Een kopje koffie van VOF De Kunst uit 1987. Na het gebed zet de oecumene zich op de meeste plekken dan ook nog even voort. „Die informele ontmoeting is belangrijk”, zegt Katrien Cocquyt. „Enkele keren probeerden we het te koppelen aan een inhoudelijk gesprek over een bepaald thema. Maar dat stierf uiteindelijk een stille dood. Dus houden we het maar op koffie en thee. ”
Toch staat dit meer diepgaande gesprekken niet in de weg. „Na al die jaren geraken we bij de voorbereiding van de oecumenische viering als organisatoren natuurlijk ook wel eens met elkaar aan de praat over wat ons bezighoudt”, zegt Katrien Cocquyt. „Dan ervaar je enkele verschillen, maar zeker ook treffende gelijkenissen. Christenen over de grens, de katholieken zowel als de protestanten, hebben immers vergelijkbare vreugdes en zorgen als wij. Ook zij krijgen te maken met krimpend kerkbezoek en met fusies en schaalvergrotingen.”