Bob Dylan in België: 3 fans over hun lievelingsnummer
Januari 1961. John F. Kennedy legt de eed af als Amerikaans president. Rond dezelfde tijd lift de 20-jarige Robert Zimmerman - alias Bob Dylan - naar New York om er voor zijn zieke idool Woody Guthrie te zingen. Dylan zou nooit meer stoppen met touren.
We zijn 54 jaar later. Bob Dylan heeft in die tijd ontroerd, verrast, geïntrigeerd. Zijn periode als protestzanger, zijn wonderjaren 60, zijn veelbesproken bekering tot het katholieke geloof eind jaren 70 waarover hij nog steeds warm en koud blaast. Dylan valt niet te doorgronden, of toch niet meer. Zijn songs spreken voor zich. Honderden zijn het er.
Op 1 november speelt Bob Dylan in Vorst Nationaal. Kerknet liet 3 Vlaamse fans vooruit- en terugblikken aan de hand van hun favoriete song.
Jan De Smet (62), muzikant
Ontdekking
In de hemel is geen Dylan, daarom draaien we hem hier, zong De Nieuwe Snaar in een hommage aan Bob Dylan. Frontman Jan De Smet is dan ook een Dylan-freak.
Jan De Smet • Ik heb nooit een soort Paulusmoment gehad dat me tot Bob Dylan heeft bekeerd, het was eerder een evolutie. Ik kende Pete Seeger en hoorde zijn duet met Bob Dylan, Playboys and Playgirls. Als 13-jarige had ik geen geld om platen te kopen, dus ging ik Dylans platen lenen in de plaatselijke discotheek. Met de microfoon bij de luidspreker van de platendraaier nam ik ze op met mijn Grundig bandopnemer. Onvermijdelijk stonden daar soms bijgeluiden op, zoals moeder die riep dat het eten klaar was (lacht). De liefde voor Dylan is nooit meer overgegaan.
Topnummer: Ballad of a thin man (1965)
Jan De Smet • Het is moeilijk, zo niet onmogelijk om één nummer te noemen, maar Ballad of a thin man is alleszins een favoriet. Heerlijk, hoe hij de bourgeoisie de mantel uitveegt. Do you, mister Jones? Een ander nummer is – uiteraard – Like a rolling stone, van dezelfde plaat Highway 61 Revisited. Een ideaal nummer om eens lekker je gal te spuwen. How does it feel / To be without a home / Like a complete unknown / Like a rolling stone?
Jammer dat er tegenwoordig zo weinig protestsongs worden geschreven.
De singer-songwriters van nu zijn zo introvert, alleen maar op hun navel gericht. Ze brengen alleen gezongen dagboeken. Ik vind nog altijd dat je mensen best een geweten mag schoppen.
Ga je op 1/11 naar het concert?
Jan De Smet • Tuurlijk ga ik. Ik hoop alleen dat hij ook wat nummers speelt van de drie jongste albums.
Sven De Spiegeleer (41), ambtenaar
Ontdekking
Sven De Spiegeleer • Ik was 15 en hoorde Blowin' in the wind op de radio - dat nummer had onmiddellijk mijn aandacht. Kort daarop heb ik een verzamelplaat van hem aangeschaft, met iconische nummers als Like a Rolling Stone, The times they are a-changing en Knocking on heaven's door. Ik heb die plaat destijds grijs gedraaid. Wat mijn bijzondere interesse wekte, was zijn samenwerking met Mark Knopfler, toen en nu nog altijd één van mijn absolute idolen. De vorige stop van Dylan in België was trouwens samen met Knopfler.
Topnummer: The times they are a-changing (1964)
Sven De Spiegeleer • Dylan is voor mij één van de weinige muzikanten en singer-songwriters bij wie ik in de eerste plaats naar de teksten luister. Daarom kies ik, weinig origineel misschien, voor The times they are a-changing. Dylan capteerde als een seismograaf de veranderende tijdsgeest in de jaren 60 en zette die om in goed klinkende liedjes met geëngageerde teksten.
Ga je op 1/11 naar het concert?
Sven De Spiegeleer • Nee. Ik vrees dat hij muzikaal wat over zijn hoogtepunt heen is. Je hoort tegenwoordig vaak dat hij zijn teksten maar wat staat te neuzelen. Ik wil niet dat ik een artiest van zijn allure vereenzelvig met een slecht concert.
Frank Van Laeken (56), auteur en journalist
Ontdekking
Frank Van Laeken • Ik ontdekte Bob Dylan pas als twintiger, begin jaren 80. Ik was toen medewerker bij FM 2000, een alternatieve lokale radio in Antwerpen. Dylan was net aan het eind van zijn religieuze periode en leek stilgevallen. Toen was hij daar plots met Infidels, een plaat die op mij grote indruk maakte. Vanaf dan heb ik mijn schade ingehaald en ben ik naar al zijn vroegere werk beginnen luisteren. Wat een teksten! Toen ze eens werden gebundeld in een boek, viel me op dat de teksten op zich overeind blijven.
Bob Dylan verdient de Nobelprijs voor Literatuur.
Topnummer: License to kill (1983)
Frank Van Laeken • Een nummer van Infidels. Een agressieve tekst waarin verschillende thema's worden aangehaald. Over een man die naar de maan gaat, een andere die gaat vechten in Vietnam, maar ook over dé man in het algemeen, terwijl de vrouw veroordeeld wordt tot wachten op wat komen gaat. Now, there's a woman on my block / She just sits there as the night grows still / She says who gonna take away his license to kill? Een van zijn mooiste teksten ooit. Poëtisch en wrang tegelijk. Typisch Dylan.
Ga je op 1/11 naar het concert?
Frank Van Laeken • Zeker. Je weet nooit dat het zijn laatste optreden in België is. Ik hoop op wat minder bekende nummers. Zijn tophits durft hij wel eens af te haspelen.
Kaarten voor het concert op 1-11 bestellen op de site van Vorst Nationaal
