Bucketlist van zuster van de Bermhertigheid Jesu ~ Mieke Kerckhof

‘Nadenken over mijn ‘verlanglijstje’ deed me allereerst ontdekken hoeveel verlangens eigenlijk al vervuld zijn. Het maakt me echt enorm dankbaar voor alle gekregen kansen en ervaringen’, opent Mieke Kerckhof (57). ‘Maar als ik even mag dromen, dan komen onderstaande wensen naar boven.’

Mieke is zuster van de Bermhertigheid Jesu en woont in Brugge. Zij is sinds 2012 overste van haar congregatie en sinds één jaar 'gedelegeerde voor het Godgewijde leven' in het bisdom Brugge.

#1 Een concert van Dan Forrest bijwonen

Ik leerde deze gelovige componist en muzikant (°1978) onlangs kennen via Tonia, een collega op het bisdom. Ik word telkens enorm gegrepen door het lied Come to Me, gebaseerd op Bijbelse citaten. Kom tot Mij en Ik zal je rust en verlichting schenken. De tekst en de schitterende muziek brengen me tot rust als ik even niet meer weet hoe de zaken aan te pakken of op een rijtje te krijgen.

De muziek nodigt mij uit meer op God te vertrouwen, uit handen te geven, los te laten.

Ik bekeek al meerdere concerten op YouTube waar ik ook enorm van genoot. Maar dit in het écht meemaken… 

(Beluister ‘Come to me’ van Dan Forrest onderaan deze pagina.)

#2 Een retraite bij de trappisten op Caldey Island (Wales)

De aflevering uit de Kloosterserie met Leo Fijen in gesprek met abt Daniël van Santvoort – nog te bekijken via YouTube - maakte diepe indruk op mij. Wat hij zei, sprak me aan, maar vooral ook de natuurbeelden, de zee (waar ik enorm van hou en tot rust kom) en het ‘eilandgevoel’. Dit citaat van de abt trof me bijzonder: Niets gaat verloren, niets is tevergeefs, alles komt goed. Om vanuit dat vertrouwen te kunnen leven… (Herbekijk deze reportage onderaan deze pagina.)

#3 Lange staptocht in Schotland of Ierland

Een meerdaagse staptocht met rugzak in Schotland of Ierland, of een andere mooie rustige streek, in de ongerepte natuur (maar dan toch graag met hier en daar een B&B of eenvoudig hotelletje, want zo avontuurlijk ben ik nu ook weer niet...

De natuur is de laatste jaren voor mij steeds meer een manier geworden om mijn Godsverbondenheid te beleven.

In de stilte en het alleen stappen voel ik mij nooit eenzaam. Straks, vanaf 16 augustus, maak ik deze droom al een beetje waar door een staptocht van een weekje langs de kust in Zeeland.

#4 Genieten van Documenta in Kassel

Meerdere dagen genieten van Documenta in Kassel, het vijfjaarlijkse festival van de hedendaagse kunst. Schoonheid is een weg naar God, zei kardinaal Danneels ooit. In zijn woorden herken ik me.

Kunst boeit me, trekt me weg uit mezelf en leert me anders kijken.

Met deze droom in mijn achterhoofd geniet ik intussen nu en dan van het kunstenfestival in Watou - en ook daar ben ik heel gelukkig mee.

#5 Een gesprek met een vriendin die uit het leven stapte

Niemand was in staat om dit te voorkomen: niet haar gezin dat haar graag zag, niet onze vriendenkring, niet de hulpverleners. Deze ervaring van onmacht heeft mij extra gevoelig gemaakt voor de hele suïcideproblematiek en vooral voor de familie en vrienden die met meerdere pogingen van een geliefd iemand geconfronteerd worden, en voor nabestaanden die vaak helemaal onterecht met schuldgevoelens achter blijven. Ik bid ook voor mensen in dergelijke situaties. Maar eigenlijk moet ik dit niet opnemen in dit lijstje, want dit is een wens die zal uitkomen. Ik weet zeker dat ik haar na dit leven terug zal zien – en we zullen heel veel te vertellen hebben…

#6 Mijn enige nichtje bezoeken in Australië

Het zou ook prachtig zijn mocht ik mijn enige nichtje met haar partner kunnen bezoeken in Australië. Zij hebben onlangs hun permanente verblijfsvergunning ontvangen. We hebben natuurlijk regelmatig contact via de sociale media, maar haar omgeving eens kunnen zien in levende lijve moet geweldig zijn. (En aangezien ik hier toch mag dromen, dan koppel ik daar ook nog graag een rondreisje aan, natuurlijk.) Niets menselijks is een zuster vreemd...

#7 Innerlijke rust vinden

En tot slot is er nog de vraag: ‘Wat zou je nog willen bereiken?’. Mijn antwoord is eenvoudig en moeilijk tegelijkertijd: innerlijke rust midden de hectiek van het leven vanuit het geloof dat God tot elke mens – en dus ook tot mij – zegt: Ik ben er voor jou. Ik hou ook heel sterk van het woord van Augustinus, Loop, Ik zal je dragen, een woord dat uitnodigt tot vertrouwen en overgave. En van het citaat uit het boekje De nacht van de poverello, dat ons veel leert over de spiritualiteit van Franciscus: Indien we konden aanbidden, we zouden door de wereld gaan, zo kalm als brede stromen. Waar wacht ik eigenlijk op … ?