Zuster Caroline (85) leest het Johannesevangelie door de ogen van vijf vrouwen

Vijf vrouwen op scharniermomenten van de geschiedenis: de moeder van Jezus, de Samaritaanse vrouw, Martha, Maria en Maria Magdalena. Ze verschijnen bij een bruiloft, bij een bron, bij ziekte en dood, en ten slotte bij een leeg graf in de stilte van het ochtendgloren. Ze spreken weinig, maar wat er in hun ontmoeting met Jezus gebeurt, opent telkens een nieuwe diepte van verstaan. 

In haar pas verschenen boekje Bron van Leven. Spiegel van Liefde nodigt zuster Caroline Theunisen (85) de lezer uit met de ogen van het hart naar deze evangeliefiguren te kijken.

Een mysterie van Liefde

Zuster Caroline maakt deel uit van de gemeenschap van de clarissen in monasterium Zonnelied in Oostende. Al 65 jaar wandelt ze biddend door de Schrift, met een bijzondere liefde voor het vierde evangelie. ‘Het Johannesevangelie is geen verslag in louter historische zin’, legt ze uit. ‘Het is veeleer een bezinnende verkondiging, doordrongen van symboliek. We worden niet in de eerste plaats meegekomen in een reeks gebeurtenissen, maar binnengeleid in een mysterie: wie Jezus is in zijn verhouding tot de Vader, en wie de mens mag worden in zijn licht. Wat ik in mijn boekje aanreik, is geen academische studie, maar de rijke vrucht van lectio divina: langzaam lezen, herlezen en verwijlen tot het Woord je eigen leven raakt.’

Dat eigen leven van zuster Caroline kende een lange weg. 

‘Mijn omgang met de Schrift begon al in mijn kinderjaren. Thuis en op school leerde ik de Bijbel kennen’, vertelt ze. ‘Gaandeweg leerde ik Jezus niet alleen kennen, maar ook liefhebben. En nog later ontdekte ik dat Hij mij eerst had liefgehad.’ 

Als jonge vrouw voelde de zuster zich aangetrokken tot het religieuze leven, maar haar moeder gaf haar wijze raad mee: ‘Je moet eerst groeien in mens en vrouw worden’. Zuster Caroline glimlacht: ‘Ze had gelijk. Roeping rijpt.’ Uiteindelijke trad zuster Caroline in. Eerst werd ze dominicanes en novicemeester en later vervoegde ze de clarissen in monasterium Zonnelied in Oostende (Mariakerke). Ondanks haar geloof ontkwam ze na jaren van kloosterleven niet aan een periode van diepe leegte. ‘Tijdens een ziekenhuisopname keek ik ooit lange tijd naar een kruisbeeld. Ik voelde helemaal niets’, vertelt ze openhartig. ‘Pas later begreep ik dat net in die leegte iets werd omgevormd. Mijn leegte ontmoette Zijn leegte. Vanaf dat moment werd mijn gebed minder spreken en meer aanwezig zijn. Mijn leven werd niet makkelijker, wel eenvoudiger.’

Een luisterende Kerk

In de vijf evangelievrouwen herkent zuster Caroline diezelfde innerlijke weg van overgave en ontvankelijkheid. ‘De vrouwen handelen niet vanuit macht of zekerheid, maar vanuit luisteren, dorst en trouw. Als ik er één moet kiezen, is het de Samaritaanse vrouw bij de bron. Ik ben altijd een zoekende en dorstige vrouw gebleven. Elke dorst opent telkens opnieuw het verlangen naar de Bron.’

Uit die herkenning groeide bij zuster Caroline een verfrissende visie op de geloofsgemeenschap: ‘De Kerk als gemeenschap van hen die uit het Woord geboren worden, mag zich in deze vrouwen herkennen. Niet als machtige instelling, maar als ontvankelijke ruimte. Niet als bezitster van waarheid, maar als bruid die luistert. Niet als centrum van macht, maar als huis waar leven wordt gedeeld. Waar dorst wordt erkend, waar tranen niet worden ontkend, waar Liefde niet wordt berekend, waar de Levende wordt gezocht - daar wordt zij geboren.’

Een vriendschap die vrucht draagt 

Dat Bron van Leven. Spiegel van Liefde uiteindelijk werd uitgegeven, is meegegroeid uit een bijzondere vriendschap. Al bijna 47 jaar is Inez Vermeulen bevriend met zuster Caroline. Doorheen die jaren vonden zij elkaar in een gedeelde liefde voor stilte, verdieping en het Johannesevangelie. Toen zuster Caroline haar de bezinnende teksten liet lezen waaraan zij jarenlang had gewerkt, werd Inez diep geraakt door hun eenvoud en geestelijke rijkdom. Ze voelde dat de woorden gedeeld mochten worden met anderen die verlangen naar stilte, hoop en innerlijke verdieping. Vanuit die overtuiging hielp ze het boekje vorm te geven en maakte ze de uitgave mogelijk.

Inez: ‘Al bijna een halve eeuw mag ik met zuster Caroline optrekken. Wat mij telkens opnieuw raakt, is de eenvoud waarmee zij leeft vanuit het Evangelie. Haar woorden zijn gegroeid uit een leven van gebed, stilte en liefde. Ik voelde dat deze schat gedeeld mocht worden. In een wereld waarin zoveel mensen op zoek zijn naar rust en zin, biedt de zuster een weg naar de Bron van leven.’

Steun voor de gemeenschap  

Dankzij de royale steun van Inez Vermeulen en de artistieke bijdragen van zus Bea, nicht Marijke (illustraties) en Ruben de Gooier (vormgeving) komt de volledige opbrengst van de publicatie ten goede aan de kloostergemeenschap in Oostende, die recentelijk voor enkele grote onderhoudskosten kwam te staan.

Het boekje sluit af met een hartenwens van zuster Caroline voor alle vrouwen vandaag: ‘Dat zij hun waardigheid ten volle erkennen, vrede brengen waar verdeeldheid heerst, maar bovenal dat ze spiritueel ontwaken. Mogen ook wij ontdekken dat wij geroepen worden om een bron van leven en een spiegel van liefde te zijn.’

'Bron van Leven. Spiegel van Liefde' telt 53 blz. en kost 20 euro (plus 3 euro indien verzendkosten). Bestellen kan via h-debeuckelaere@proximus.be en overschrijving van het bedrag op rekening BE87 4758 0315 8194 van Gemeenschap der zusters clarissen met vermelding ‘steun zr. clarissen’. Het boekje kan per post worden verzonden of na afspraak worden afgehaald bij het klooster in Oostende (tussen 9.30 - 10.00 uur of 14.30 - 16.00 uur). Indien gewenst met een persoonlijke boodschap van zuster Caroline.