Delise, carrièreswitch met 5 broden en 2 vissen
Haar voornaam is tegelijkertijd haar artiestennaam. Delise beschrijft haar muziek als Nederlandse female pop, met een vleugje singer-songwriter en teksten om over na te denken. In januari komt haar nieuwe single Kleine dingen uit, alweer een jaar na het eerste album Bladzijde 1. Een openhartig interview over gebroken stukjes, vijf broden en twee vissen.
Was je als kind al veel met muziek bezig?
Delise • Als 12-jarige luisterde ik veel naar singer-songwriters. Vooral oprechte, rauwe teksten over het leven spraken me aan en brachten me op het idee mijn eigen dagboekteksten op muziek te zetten en in te zingen. Mijn wiskundeleraar nam eens een opname mee naar een oud-drummer van Hans de Booij en de bal ging aan het rollen. Onder meer via Anouk deed Delise heel veel ervaring op in de muziekwereld. Toch ging ze eerst nog rechten studeren en werkte daarna als juriste.
Hoe belandde je opnieuw in de muziek?
Mijn eigen advocatenkantoor opzetten, dat was het plan ... maar het liep anders. In 2015 kreeg ik een burn-out. Ik vroeg me af wat God nu eigenlijk met mijn leven wilde. De talenten die Hij me gaf, de ervaring die ik als tiener mocht opdoen, dat kon toch niet allemaal voor niets zijn geweest? Ik ben hier toen heel erg voor gaan bidden.
Ga weer iets met muziek doen, raadden vrienden me van alle kanten aan. Langzamerhand kreeg dat idee meer vorm. In de lobby van het hotel waar mijn man Peter en ik als pasgetrouwd stel verbleven op onze huwelijksreis, begon ik echt serieus na te denken over hoe ik dat aan zou kunnen pakken.
Een sprong in het onzekere, toch. Wat trok je over de streep?
Ik kreeg zoveel energie van het maken van muziek. De veilige route in mijn leven slokte me alleen maar op, vooral de torenhoge verwachtingen en doelen die ik gesteld had. Toen een bruidspaar me vroeg om op hun huwelijksdag te zingen, begon het weer te kriebelen.
Ik spring gewoon in het diepe, besloot ik. 'Laat die angst voor onzekerheid los en ga weer muziek schrijven.'
Een jaar later ben ik met producer Henk Pool een studio in gegaan. Daar, in Leeuwarden, hebben we mijn debuutalbum Bladzijde 1 opgenomen.
Lees verder onder de track 'Stil val'.
Hoe ga je tewerk?
Ik luister zelf veel naar popmuziek maar het moet wel ergens over gaan. Ik ben altijd een grote fan geweest van artiesten als Jewel en KT Tunstall die voor mijn gevoel echt weten waar ze het over hebben.
Ankerpunt voor mijn liedjes is Jezus, om Hem kan ik niet heen.
Dat ontdekte ik toen ik door mijn burn-out leerde om eerlijk te zijn over mezelf, maar ook over het geloof dat zo’n deel van mij is. Tegelijkertijd wil ik mensen die niet geloven niet buiten sluiten, juist omdat ik denk dat muziek zo’n goede, toegankelijke manier kan zijn om kennis te maken met de onderliggende boodschap in mijn liedjes. Toen ik vorig jaar met eigen materiaal kwam, bleek mijn verhaal voor heel veel mensen een verhaal te zijn waar zijzelf hoop uit konden putten.
Ben je daarin nog gegroeid op je nieuwe plaat?
In Bladzijde 1 zit mijn inspiratie nog verstopt in diepere lagen. Op mijn nieuwe plaat, die halverwege maart 2020 uitkomt, wil ik het meer naar de oppervlakte halen. Een voorproefje krijg je binnenkort met de single Kleine dingen.
Waar gaat dat liedje over?
Kleine dingen is geschreven naar aanleiding van een optreden waar ik best stress voor had. De dag van mijn optreden had ik keelontsteking. Na het soundchecken stond mijn gitaar de hele tijd op het podium, waardoor ze mogelijk ontstemd zou zijn. In de coulissen zat ik in spanning te wachten tot ik op moest. Intussen deed ik een schietgebedje.
Opeens dacht ik aan het verhaal van de vijf broden en twee vissen en de betekenis ervan voor mij op dat moment: mijn stem is niet het wonder, ook niet mijn gitaar. Het draait erom wat God ermee kan doen.
Met dat vertrouwen het podium opgaan, heeft mij heel erg doen beseffen dat je nooit kunt zeggen: Wat ik heb, is te weinig. Daaruit is Kleine dingen ontstaan.
Is dat ook de boodschap van het album?
Ja, volhouden, ook al denk je dat wat jij kan niet iets voorstelt dat God kan gebruiken. Het gaat niet langer over mij, maar over Hem. In de muziekwereld draait het toch al snel om de Ik-Bekend gezicht.
Als het van mijzelf afhangt, dan sluipt de moedeloosheid er al snel een beetje in en word ik mijn eigen slaaf en slavendrijver ineen. Als mens zijn mijn gedachten en gevoelens continu aan verandering onderhevig. In plaats daarvan zeg ik nu: Hier zijn mijn gebroken dingetjes, doet u er maar mee wat U wilt. Die vijf broden en twee vissen waren op zich niet zo spannend. Het gaat erom wat Jezus ermee doet.
Bovenstaand interview werd opgetekend door Wilbert de Goei van Stichting Transformate, een christelijke organisatie die mensen helpt hun talenten te ontplooien in dienst van de (gelovige) gemeenschap in Nederland.