‘Een Kerk die leeft en beweegt’ - redactrice Ilse Van Halst kiest 5 bijzondere artikels uit 2025
Indrukwekkende wake voor vrede in Gaza in Antwerpse kerk
Om kippenvel van te krijgen. Om meerdere redenen. Omwille van de wreedheid en het geweld, aan beide kanten. Omwille van de uitzichtloosheid van het jarenlange conflict. Omdat de ene mens dit een ander mens toch niet kan aandoen. Om tien uur las bisschop Bonny tijdens ‘dertig uur vasten en bidden voor vrede in Gaza’ de eerste naam voor van een kind dat het slachtoffer werd van geweld. Er volgden nog meer dan 12.000 namen, enkel van kinderen jonger dan 12 jaar, Joods of Palestijns, die om het leven kwamen in deze oorlog. Elke naam een schreeuw om vrede. Luistert er eigenlijk wel iemand?
Mulchen is een must in elke tuin
Ik mulch al een vijftal jaren. Sinds ik een tuin heb, ben ik er meteen mee begonnen, enigszins, omdat ik niet zo’n fan ben van strak georchestreerde tuinen met netjes geharkte blote aarde tussen de planten, maar vooral omdat het me zoveel voldoening schenkt om mijn afvalberg te kunnen verminderen door mijn grasmaaisel, snoeihout en herfstbladeren zinvol te gebruiken voor het welzijn van mijn planten en de groenten in mijn moestuin. En als die dan overdadig bloeien en vrucht dragen voel ik me de koning te rijk. Het idee dat ik er ondertussen wel wat van kende, kreeg toch een knauw toen ik dit artikel las. Maar dankzij de tips ben ik nu goed op weg om een pro te worden 😉
Sagrada Familia is na plaatsing kruisbasis de hoogste kerk van de wereld
Ik heb een zwak voor de Sagrada Familia. Ze doet me denken aan de zandkastelen in grillige vormen die ik als kind met nat slib bouwde aan zee … Steeds anders, steeds verrassend, steeds wonderlijk. Ik was er al meerdere keren, ook op het dak toen ze nog in aanbouw was. Ze maakte misschien nog meer indruk toen ze nog niet afgewerkt was, toen er nog geen dak was, toen de zon en wolken nog binnen tuimelden en de zuilen in het gebouw als het ware naar het licht groeiden. De Sagrada voelt aan als iets organisch, als een Kerk die leeft, die beweegt.
Amerikaanse bisschop roept Trump tijdens viering op om genade te tonen – Trump eist excuses
Straf, moedig en verfrissend. Dat was de bolwassing van de kersvers verkozen president Trump door de anglicaanse bisschop Mariann Edgar Budde van Washington. In het eindeloze rijtje van mensen die uit schrik of uit eigenbelang de kersverse president naar de mond praatten of sociaal wenselijke felicitaties stuurden, staat er toch plots iemand op die de dingen bij naam durft te noemen. Die niet maalt om positie, beschimpingen of represailles, maar helemaal in de lijn met haar geloof in een barmhartige God opkomt voor de bange kwetsbare medemens.
Broeder (61) trekt rond met camper: ‘Als ze zeggen “ik heb niets met de Kerk”, dan zijn ze de klos’
Zo eenvoudig kan het zijn. Ik zie zo voor mijn ogen wat zich in dit artikel afspeelt: een vriendelijke oudere pater die je aanspreekt, en die heel vriendelijk maar vasthoudend zijn zegje doet. En ook als je eigenlijk niet geïnteresseerd bent of geen tijd hebt, blijf je toch naar hem luisteren. Omdat hij zo ontwapenend eerlijk en echt is. Omdat de vreugde van het Evangelie van hem afstraalt en jou – zonder dat je het beseft – weet te raken.





