Eenheid in verscheidenheid

Vier gemeenschapsopbouwers begeleiden de vier regio’s van het vicariaat Vlaams-Brabant en Mechelen naar de toekomst

Begin dit jaar lanceerde het vicariaat Vlaams-Brabant en Mechelen nieuwe beleidsoriëntaties voor de pastorale zones in het vicariaat onder de noemer Kerk met het oog op morgen. „In 2019 kreeg het vicariaat een nieuwe structuur, opgebouwd rond vier regio’s, Mechelen, Halle, Leuven en Tienen”, steekt Steven De Ceuster, gemeenschapsopbouwer voor de regio Mechelen, van wal. „De tekst die het vicariaat in januari publiceerde, speelt daarop in.” „Toch zou het fout zijn te spreken van een startpunt in januari”, pikt Pieter Van Wetten van de regio Leuven in. „Het geheel bouwt voort op de pastorale optie uit 2013 om parochies samen te brengen in pastorale zones. Er werden veel lessen getrokken uit het verleden.”
Elke regio krijgt een gemeenschapsopbouwer die aan de slag gaat op vijf niveaus. „Hij vertaalt, instrueert, maakt dingen concreet, begeleidt en evalueert de uitbouw van de regio”, zegt De Ceuster. „De maanden voorafgaand aan de publicatie van de tekst, werd intensief geluisterd naar wat er te velde leeft”, vult Hans Mannaerts van de regio Halle aan. „Pastores en pastorale teams kregen inspraak. We gingen samen op weg en maakten er een heuse oefening in synodaliteit van. De beleidsoriëntaties zijn geen startpunt en al zeker geen eindpunt. Het blijft een voortdurende zoektocht waarbij we de basis aan het woord laten.”
Vier regio’s met elk hun eigenheid hebben nood aan evenveel gemeenschapsopbouwers, elk met zijn of haar eigen persoonlijkheid. „Hoewel we in principe dezelfde opdracht hebben, vullen we die toch elk vanuit onze eigen persoonlijkheid anders in”, zegt Elly Mattheus van de regio Tienen. „Het maakt uitwisseling van ideeën mogelijk, zonder dat ze klakkeloos moeten worden overgenomen.” „Alle vier hebben we als uitgangspunt het vernieuwen en revitaliseren van de Kerk, maar uiteraard [node:field_streamers:0] vullen we dat anders in”, vult Hans Mannaerts aan. „Het gevarieerde werkveld toont bovendien aan dat geloof menselijk is en we op maat moeten werken.”
In de regio Mechelen wil Steven De Ceuster tijdens ‘inspiratiedagen’ mensen rond de tafel brengen om netwerken uit te bouwen waarin ervaringen kunnen worden uitgewisseld. Elly Mattheus wordt in Tienen geconfronteerd met een regio waar weinig pastorale zones officieel zijn opgericht. „Ik merk wel dat er vraag is om in contact te komen met bestaande pastorale zones en dat probeer ik dan ook. Het is belangrijk dat het verhaal wordt verteld vanuit de basis en niet wordt opgelegd van bovenaf.”
De coronapandemie maakt het echter moeilijk mensen samen te brengen. „Dat belet niet dat mensen bellen met vragen”, zegt Pieter Van Wetten. „Voor het oprichten van nieuwe zones vormt een digitale aanpak wel een belemmering.” Van Wetten benadrukt net als zijn collega’s het belang van de samenwerking met de andere leden van de regioteams. „Daarom ga ik het gesprek liefst aan samen met hen.” Mannaerts focust zich de eerste maanden vooral op het verkrijgen van een overzicht van wie waar actief is en welke mogelijkheden dat biedt voor de verdere uitbouw.
Vanaf deze week verschijnen bovendien filmpjes op de website van het vicariaat, waarin mensen vanuit de basis aangeven hoe ze omgaan met de vier taken die de pastorale zone heeft: evangelisatie, catechese, diaconie en liturgie. „De filmpjes die in januari de lancering van de tekst ondersteunden, kwamen van het beleid”, zegt Steven De Ceuster. „Het is een bewuste keuze om nu de basis aan het woord te laten. De filmpjes zullen we later gebruiken bij de gesprekken die we ter plaatse voeren” „De beleidsteksten vormen de theoretische onderbouw, de filmpjes tonen hoe het er concreet in de praktijk aan toegaat”, besluit Hans Mannaerts.

De nieuwe filmpjes kunt u bekijken op www.kerknet.be/ organisatie/vicariaat-vlaams- brabant-en-mechelen.