Eerste Theolympiade bekroont mooi werk van jongeren over relaties

De wedstrijd Theolympiade, een initiatief van het platform Thomas Godsdienstonderwijs, nodigt jongeren van de 3de graad uit om aan de slag te gaan met een thema dat aansluit bij het vak godsdienst. Voor de allereerste editie werd gekozen voor het thema Duurzame relaties, naar een nieuwe cultuur van (ver)trouw(en). 

In een podcast vertelt Pierre Van Hecke, professor aan de KU Leuven, wat de wedstrijd inhoudt en hoe het idee ontstond. Hij maakt ook de namen van de winnaars bekend en vertelt waarom elk van hen werd bekroond.

Ontdek het winnende werk onder de podcast.

Uit een veertigtal inzendingen koos de jury winnaars in de categorieën essay, concept voor een event of initiatief en artistiek werk.

#1 Essay

Manon Naert van Barnum Roeselare (6 LaWe) won met een essay waarin ze met een cultuurkritische blik naar de samenleving kijkt. Haar persoonlijke standpunten getuigen van een doordachte levensbeschouwelijke identiteit, vond de jury. Enkele fragmenten.

Influencers dicteren wat kan en wat niet kan en als je niet meedraait in die tredmolen, hoor je er niet bij. Een gegeven waar veel jongeren zeer ongelukkig van worden. En dit is nu juist ‘the fake world’ die ons wordt opgedrongen. We leven immers niet in een ideale wereld waar alles mooi is en gesmeerd loopt. Hoe rot je je voelt omdat je vader en moeder uit elkaar gaan, hoe jaloers je beste vriendin is omdat jij goede punten behaalde voor een moeilijke test, deze info hoort niet thuis in de ideale wereld. Sommigen laten zich daar mateloos door beïnvloeden waardoor hun zelfvertrouwen zienderogen slinkt. Waarom kan een mens niet gewoon gelukkig zijn met zichzelf?

Pas als je jezelf kan aanvaarden, kan je ook een ander aanvaarden en in zijn of haar waardigheid laten.

Dan ben je volgens mij in staat om lief te hebben, om een duurzame relatie op te bouwen. Dan ben je in staat om de ander de ander te laten zijn, geraakt te worden door zijn kwetsbaarheid en de rijkdom van het anders zijn te ervaren, te beseffen hoe je elkaar kan aanvullen, mekaars tekortkomingen te respecteren, de ander niet te willen veranderen en naar je hand te zetten. [...]

In een relatie waar je jezelf kan en mag zijn, zal je je engageren en groeien. Dit zal leiden tot een onbaatzuchtige en onvoorwaardelijke liefde waarbij elk van de betrokkenen zich goed en comfortabel voelt en er daardoor rijker uitkomt.

Dat brengt ons bij een dimensie die veel van mijn leeftijdsgenoten niet meer als noodzakelijk beschouwen, namelijk God, en de kleinheid van de mens.

In de omgang met mensen om je heen, kan je de liefde, het vertrouwen en de trouw van God ervaren. Zoals we in het evangelie volgens Marcus kunnen lezen. Een liefde zoals in de bijbel beschreven staat nl. Bemin God en de naaste als jezelf. (Mc. 12, 28-31). Als je van zo’n vriendschap, van zo’n liefde kan genieten dan zit je safe voor de rest van je leven.

> Lees het hele essay van Manon Naert op de website van Thomas Godsdienstonderwijs.

#2 Event of initiatief

In deze categorie werd een video bekroond van Iebe Cobbaut en Anne Kraft uit DvM Humaniora Aalst (5 WeWi b), die de jury omschreef als een coronaveilige gidsbeurt door opvattingen van jongeren over duurzame relaties. De leerlingen slaagden erin tal van medeleerlingen, experts en pastores te betrekken in hun online onderzoek.

#3 Artistiek werk

Wiktoria Siemionek van het Heilig Hartcollege in Tervuren ging met de prijs Artistiek werk aan de haal. In een video draagt ze een gedicht voor waarin ze zichzelf vergelijkt met een blad, dat een relatie wil aangaan met de wind. De ingetogen woorden en beelden roepen isolement en kwetsbaarheid op, vindt de jury: De meerduidige metaforen van onder meer de boom, het blad en de wind bevatten persoonlijke reflectie en beleving, die zowel refereren aan het christelijk geloof, als aan de actuele context.

De natuur waarvan de mens vervreemd lijkt, houdt het menselijke bestaan een spiegel voor van wederzijdse afhankelijkheid, vrijheid en duurzaamheid. Het besef dringt door dat integrale ecologie in de kern gaat om verbondenheid.