Eritrea sluit nu ook katholieke scholen

Dinsdagmorgen zijn Eritrese soldaten binnengevallen in een achttal van de voornaamste katholieke scholen in het land. Ze hebben de gebouwen in beslag genomen, zoals ze dat in juni ook al met alle katholieke gezondheidscentra en ziekenhuizen hadden gedaan. De regering van Isaias Afwerki had naar verluidt van tevoren ervoor gewaarschuwd dat er bij het begin van het nieuwe schooljaar geen nieuwe leerlingen ingeschreven mochten worden. Was dat toch het geval, dan zouden de scholen genaast worden conform een wettelijke bepaling uit 1995, die de werking van religieuze instellingen aan banden legt. De katholieke instellingen zijn populair in het land, omdat zij betere kwaliteit bieden dan de staatsinstellingen met hun personeel onder ‘onbeperkte nationale dienstplicht’ dat aldaar werkt en omdat zij vaker openstaan voor minder bemiddelde leerlingen.

Vluchtelingen

Blijkbaar kan de Eritrese dictatuur almaar minder verdragen dat met name katholieke stemmen – vooral dan de vier katholieke bisschoppen in Eritrea en hun velerlei klankborden in Rome - de voortdurende mensenrechtenschendingen in het kleine landje in de Hoorn van Afrika blijven aanklagen. Bovendien leggen zij duidelijk het verband bloot met het toenemende aantal Eritrese migranten, dat na zijn vlucht over de Middellandse Zee op het Italiaanse schiereiland aanspoelt. De publieke opinie in Rome is daardoor alert voor berichtgeving uit Eritrea, destijds samen met Ethiopië een Italiaanse kolonie. Eritrea scheurde zich in 1991 af en werd onder het Eritrean People’s Liberation Front (EPLF) een eenpartijstaat.

De meeste katholieke instellingen zijn een zeventigtal jaren oud en werden nog door Italiaanse kolonisatoren gesticht.

Onder de genaaste instellingen bevindt zich bijvoorbeeld het Sint-Jozefscollege in Keren, ’s lands derde stad. Dat college wordt gerund door Broeders van de Christelijke Scholen – naar hun stichter Jean-Baptiste de la Salle in Eritrea Lassallianen genoemd. De Sint-Franciscusschool in de havenstad Massawa aan de Rode Zee is dan weer een instelling van de minderbroeders kapucijnen. Mussie Zerai Yosief, de katholieke priester die vanuit Rome de Eritrese diaspora dient, spaart zijn kritiek op de operatie niet. Dit is noch min noch meer dan een gewelddadige usurpatie,zonder de minste rechtsgrond. Maar de repressie in zijn land is meedogenloos; ook de ordehandhavers die de scholen overnamen, beweerden niet anders te doen dan bevelen van hogerhand uit te voeren.

Zo zegt het regime ook mordicus niet betrokken te zijn bij de recente excommunicatie van de orthodoxe patriarch.