Van excuses voor schandalen over naar een heiligverklaring

Woensdag excuus gevraagd voor de schandalen in Rome en in het Vaticaan, zondag een viervoudige heiligverklaring op het Sint-Pietersplein. Het leven van paus Franciscus, zoals dat van elke christen, beweegt zich tussen hemel en aarde, tussen de bekoring tot het kwade en de uitnodiging tot het goede.

Er was de Poolse monseigneur met het dubbelleven, de pater die ’s nachts op mannenjacht ging, de voormalige pauselijke ceremoniaris die een boekje opendeed over de homolobby in het Vaticaan, maar ook de bezorgde brief van een aantal kardinalen die voor de paus, maar niet voor de pers bedoeld was. Wat de waarheid ook mag zijn – de hele waarheid en niets dan de waarheid –, dit soort nieuws wekt ergernis, schandaal bij de gelovigen en dus verontschuldigt de paus zich als bisschop van Rome.

Het slechte nieuws wordt gepland met uitgelekte documenten en persconferenties op het juiste moment. Het goede nieuws wordt niet minder zorgvuldig voorbereid.

Zoals de lancering van slecht nieuws goed gepland wordt, zo wordt ook het goede nieuws zorgvuldig voorbereid. Dat geldt in het bijzonder voor de heiligverklaring van het Franse echtpaar Louis Martin en Zélie Guerin deze zondag. De andere twee nieuwe heiligen, een priester en een moeder overste, stonden op de rol. Het echtpaar daarentegen heeft voor zijn beurt kunnen gaan, mede omdat paus Franciscus dat wilde: tijdens de synode over het gezin een man en een vrouw heilig verklaren die op voorbeeldige wijze hun huwelijk hebben beleefd.

Wonder boven wonder 

Over het vereiste wonder is geen twijfel: de pasgeboren Carmen, in levensgevaar door een hersenbloeding, is volkomen genezen. Ook de tijd waarin het canonieke proces is gevoerd, is wonderbaar, dankzij de paus die zich er  volledig achter heeft gezet: 2 jaar en 2 maanden van de opening van het proces in het bisdom tot de uitvaardiging van het wonderdecreet in Rome. Normaal gaat er minstens tweemaal zoveel tijd overheen.

Het feit dat 1 wonder volstaat voor een dubbele heiligverklaring is eveneens uitzonderlijk, maar niet uniek: Johannes Paulus II brak de regel al in 2001 voor de zaligverklaring van het echtpaar Beltrame-Quattrocchi.

Kanttekeningen bij heiligverklaring van Louis en Zélie Martin

Er zouden kanttekeningen bij het proces gezet kunnen worden. Het begon in 1957, dus 60 jaar na de dood van Louis (1894) en 80 jaar na de dood van Zélie (1877, 46 jaar oud). Er was nog maar 1 dochter in leven die kon getuigen. Verder waren er de 260 brieven van Zélie aan haar man, de 18, vooral ansichtkaarten van hem op werkreis aan haar, en de meer dan 1.000 brieven uitgewisseld tussen hen en hun vijf dochters, ook ver weg, namelijk in een slotklooster. Zijn eigen geschriften een voldoende bewijs van heiligheid, als er geen andere getuigen meer zijn?

Maar Louis en Zélie hebben één heel belangrijk ding voor op andere kandidaten: een heilige dochter, de wereldwijde vereerde Thérèse van Lisieux, die de meest tedere bladzijden van haar geschriften gewijd heeft aan precies haar ouders.

Thérèse Van Lisieux wijdde de meest tedere bladzijden van haar geschriften aan haar ouders.

Wat de heilige Augustinus was voor zijn moeder St. Monica, die zonder hem waarschijnlijk in de vergetelheid zou zijn geraakt, is de kleine Thérèse geweest voor het heilige echtpaar Martin-Guerin. Goed nieuws zie je het beste met de ogen van de liefde, ogen die ook slecht nieuws heel helder zien. Zij smeken dan om barmhartigheid, in plaats van te glinsteren van wraakzucht of sensatie.