Het feest van de geest [column]

Ze zeggen dat je de geest van God niet kunt zien. Dat het onmogelijk te zeggen is waar en wanneer hij aan de slag is. Dat hij om het even waar kan opduiken, altijd onvoorspelbaar en verrassend. Dat je hem (of haar) vaak niet eens opmerkt, als hij aan het werk is. 

Dat hij een soort stille kracht is, die achter de schermen aanwezig is en niet opvalt. 

Dat haar werking zo subtiel is dat je niet eens merkt dat ze gepasseerd is.

Maar daar geloof ik helemaal niets van. Meestal is de geest bruisend als een metershoge fontein. Ze is krachtig en maakt korte metten met aarzeling en twijfel. Hij laat mensen roekeloos zijn als ze het licht zien en er helemaal voor gaan. 

De geest stookt een vuurtje in ons binnenste als we de moed dreigen te verliezen. 

Hij kietelt ons als we bijna in slaap vallen. Ze schreeuwt in ons oor als we wegkwijnen en verlamd zitten te wachten. Hij duwt ons met onze neus op onrecht en prikkelt ons om te bedenken wat we daartegen kunnen doen. Ze haalt onze gezapigheid overhoop en dwingt ons om telkens opnieuw na te denken. 

Ze laat de vreemdste invallen opborrelen in onze harten en als die tegenstrijdig zijn met elkaar, heeft ze er alle vertrouwen in dat we daar wel uit zullen komen.

De geest is een en al actie en levenskracht. Hij houdt ons al eeuwenlang op de been. Ze is de reden dat de mensheid nooit uitgeblust zal raken. Dat we altijd op zoek zullen blijven naar meer vrede, meer rechtvaardigheid, meer vriendschap en liefde. Daartoe schudt hij ons elke dag opnieuw hardhandig wakker.

En als ze per ongeluk toch eens stil en ingetogen is, komt dat omdat ze moe van al dat geweld genietend achterover leunt. Dan aait hij over de wang van een peuter en legt zijn hand op de schouder van een bejaarde en helpt ons zo om niet te vergeten dat zij er ook bij horen, bij die mooie nieuwe wereld waar wij samen met God van dromen.

Je kunt er dus niet naast kijken, naast de geest. 

Je ziet hem in de twinkel in het oog van mensen met wie je samenleeft of -werkt. In het begripvolle knikje tussen mensen die elkaar nauwelijks kennen. In de luide speelplaatsstemmen op elke school, want wat is er heerlijker dan spelen met een vrij hart? In de spontane por in de zij tussen vrienden. In de arm in arm-dichtbijheid van mensen van heel verschillende leeftijden. In de taaie veerkracht van mensen overal.

Het feest van de geest is een heerlijk feest. Zalige Pinksterdag!