Geen nieuws onder de zon
Wie is Prediker?
Het woord prediker is afgeleid van het Hebreeuwse werkwoord ‘qahal’, wat bijeenroepen betekent. Het is geen persoonlijke naam, maar een titel: vergelijkbaar met leraar, wijsgeer of filosoof. In Prediker 1:1 zelf staat: ‘De woorden van Prediker, zoon van David, koning in Jeruzalem.’ Hiermee identificeert hij zich met Salomo, de beroemde koning van Israël, zoon van David, bekend om zijn wijsheid. Vandaag vermoeden de meesten dat de tekst niet door Salomo zelf is geschreven. Want het boek is geschreven tussen 450–200 v.Chr., in de Perzische of vroege Hellenistische tijd. De schrijver doet zich waarschijnlijk voor als Salomo om extra gezag te verlenen aan zijn overpeinzingen.
Hedendaags cynisme
Het cynisme in de hedendaagse betekenis komt voort uit een verschuiving in toon en wereldbeeld tussen de oorspronkelijke Bijbelse context en de seculiere wereld waarin herhaling geen hoger doel meer lijkt te dienen. Het wordt niet meer gezien als cyclisch of natuurlijk, maar als bewijs van stagnatie of structurele onwil tot verandering. Waardoor het als leeg en frustrerend wordt ervaren. Het lijkt zin-loos in plaats van wijs.
Stoïcisme
Stoïcijnse filosofen zoals Seneca en Marcus Aurelius benadrukten ook de herhaling van het bestaan, de vergankelijkheid en het cyclische karakter van de geschiedenis. De Romeinen omarmden dit Bijbels gezegde als universele waarheid, net zoals later ook christelijke en humanistische denkers dat deden. In het Panegyricus van Plinius de Jongere (1e eeuw n.Chr.) komt een vergelijkbare zin voor: “Nihil novum, nihil varium, nihil quod non semel spectasse sufficiat.” (Niets nieuws, niets veranderlijks, niets wat je nog nooit eerder hebt gezien.)