Nog geen post-Boko Haram voor noordoosten van Nigeria

Elk jaar organiseert Kerk in Nood een Red Week (Rode Week) waarbij de 23 secretariaten van de internationale organisatie aandacht vragen voor de vervolgde christenen en de vrijheid van godsdienst wereldwijd. Dit jaar loopt deze week tot morgen, zondag 28 november. Voor de gelegenheid had Kerk in Nood België & Luxemburg Gideon Edos Obasogie uitgenodigd. Hij is priester in het bisdom Maiduguri in de staat Borno in het noordoosten van Nigeria. Priester Gideon was er al jaren persoonlijke secretaris van de bisschop van Maiduguri, mgr. Oliver Dashe Doeme, en was er ook verantwoordelijk voor de sociale communicatie in het bisdom. Elke keer er een aanslag of een ontvoering van Boko Haram is, stopt de internationale berichtgeving daarover enkele dagen later, getuigt hij. Maar de gevolgen van deze gebeurtenissen houden veel langer aan.

Het geweld in Nigeria is religieus getint en niet uitsluitend aan socio-economische tegenstellingen toe te schrijven. Gideon Edos Obasogie

Fulani

Nog vaak wordt in het Westen beweerd dat het endemische geweld dat het Nigeria steevast in de ban houdt, niet religieus getint is. Ja, er is natuurlijk ook ordinair banditisme in het immense land, en er zijn etnische tegenstellingen tussen Fulani-herders en Igbo-boeren. Maar waarom hanteert een Fulani-herder een kalasjnikov, tenzij zijn gewelddadig optreden in een breder plaatje past? vraagt priester Gideon zich luidop af. Hij is niet de eerste Nigeriaan die het over een metamorfose heeft: het Boko Haram-terrorisme evolueert langzaam maar zeker naar een Fulani-terrorisme. En dat geweld van Fulani-herders – waar de federale regering van president Muhammadu Buhari, zelf een Fulani, weinig tot niets tegenover stelt – treft nu ook de staten in de zogenaamde Middle Belt’ van het land. Intussen lijken de aanvallen van Boko Haram in het noordoosten wel enigszins af te nemen.

Er zijn zelfs militanten die Boko Haram de rug toekeren, maar wat met die mensen aanvangen? Gideon Edos Obasagie

Boko Haram

Boko Haram kant zich uitdrukkelijk tegen elke westerse invloed en met name ook tegen het seculiere onderwijs zoals de voormalige Britse kolonisatoren dat destijds in Nigeria opzetten. De terreurgroep noemt zich sinds 2014 de Afrikaanse Provincie van de Islamitische Staat. Het epicentrum van de moslimterreur van de zogenaamde Islamitische Staat (IS) is inderdaad verschoven van Syrië en Irak naar Afrika: van Oost-Afrikaanse landen als Somalië, Kenia of Tanzania over de Sahel naar West-Afrikaanse landen als Mali, Kameroen en Nigeria. De salafistische ideologie van deze terroristen streeft nog altijd naar een globaal kalifaat, waarschuwt priester Gideon. En de balans van een decennium geweld is immens. Zowat 350.000 Nigerianen overleefden de Boko Haram-terreur niet, het ontwikkelingsfonds van de Verenigde Naties (UNDP) schat dat 34.000 kinderen werden gedood!

Boko Haram zou echter nog altijd over zowat 6.000 gewapende strijders beschikken.

Hoop

Het noordoostelijke bisdom Maiduguri is het grootste van het land (vier keer zo groot als België) en telt ruim zes miljoen inwoners, waaronder slechts 163.700 katholieken. Nu het geweld er enigszins afneemt, bouwt de bisschop er zo snel mogelijk de vernielde infrastructuur opnieuw op. De terroristen hadden het uitdrukkelijk gemunt op kerken en christelijke instellingen, vertelt priester Gideon. Met de heropbouw van onze kerken en scholen geven wij een sterk signaal van hoop. De federale regering financiert wel de bouw van moskeeën, maar voor kerken maakt zij geen cent vrij. Gelukkig kunnen wij voor deze heropbouw rekenen op de generositeit van de weldoeners Kerk in Nood. De nieuwe kathedraal is zelfs groter dan de vorige, zo maken we zeer duidelijk dat de christenen in Nigeria niet klein te krijgen zijn.

Onze kwetsuren zijn de kwetsuren van Christus; wij geloven steevast in de Verrijzenis. Gideon Edos Obasogie

Traumabestrijding

Het bisdom Maiduguri beperkt zich natuurlijk niet tot de heropbouw van kerken en pastorieën. Dat onze scholen weer vele jongeren aantrekken, is een duidelijke boodschap aan de terroristen. Maar vele mensen zijn diep getraumatiseerd door het geweld. Vaak brachten verkrachte meisjes kinderen van de Boko Haram-strijders ter wereld. Bisschop Dashe Doeme investeert daarom ook in pastorale en psychosociale projecten. En samen met zijn confraters ging hij zocht hij de vele christenen uit het noordoosten van Nigeria op die voor het geweld zuidwaarts richting Kameroen zijn gevlucht. Priester Gideon durft nog allerminst van een post-Boko Haram-tijdperk spreken, maar zijn getuigenis straalt wel veel hoop uit. Die hoop is eigen aan ons christelijke geloof, ook de moslims in onze omgeving merken die op en zij putten er op hun beurt hoop uit.

Wij worden van alle kanten belaagd, maar raken niet in het nauw, citeert priester Gideon de tweede brief aan de Korintiërs (4, 8).