‘De Geest bleef trekken’

Kris Somers uit Bonheiden weldra nieuwe permanente diaken

Op zondag 11 februari wijdt kardinaal De Kesel in de Sint-Romboutskathedraal in Mechelen Kris Somers tot permanent diaken. Somers’ roeping is niet samen te vatten in één moment. Het was een proces van tien jaar. Weliswaar een gezamenlijk proces, met zijn echtgenote. „Alles groeide uit het huwelijk. Dat is mijn ‘thuiskerk’ en dat zal ook het hart van mijn diaconaat zijn. Daar ontvang ik kracht”, zegt de 41-jarige bedrijfsjurist.
– U werd dus niet, zoals Paulus, van uw paard gebliksemd?
Neen, toch niet. Mijn echtgenote en ik begonnen samen aan de opleiding theologie aan het Hoger Instituut voor Godsdienstwetenschappen in Leuven. We wilden graag ons geloof, onze pastorale engagementen in de parochie en onze betrokkenheid bij Marriage Encounter Vlaanderen verdiepen. Die opleiding kan ik overigens iedereen aanraden. Eigenlijk duurt ze drie jaar, maar wegens onze beroepsbezigheden en het gezin (het koppel heeft een dochter van vier jaar, n.d.r.), spreidden we het lessenpakket over zes jaar. Ik volgde de opleiding aanvankelijk vrijblijvend, maar op een bepaald moment stelde ik vast dat die vrijblijvendheid verdween en dat de Geest aan me ging trekken. Uiteindelijk koos ik ervoor om te gaan voor het diaconaat. Mijn vrouw steunde me daarin altijd en daar ben ik haar bijzonder dankbaar voor.
– U bent bedrijfsjurist en bovendien freelance journalist bij het christelijk opinieblad ‘Tertio’. Blijft u dat ook na uw diakenwijding?
Ja. Ik zal dus geen vrijgestelde zijn, al betekent dat niet dat ik enkel ’s avonds of in het weekend diaken ben. Ik wil ook diaken zijn op de werkvloer, me dienstbaar opstellen om het team nog beter te maken. Concreet wil ik voort nadenken en schrijven [node:field_streamers:0] over het thema leiding geven vanuit dienstbaarheid. Hoe kun je je dienstbaarheid als actieve gelovige concreet maken in een seculiere context, in een werksituatie? Leiderschap is geen vies woord, ook niet in pastorale context.
– Moeten pastores niet allereerst goede herders zijn in plaats van managers?
Uiteraard, maar leiderschap en management zijn geen synoniemen. Het model waarover ik spreek kan nochtans interessant zijn in het kader van pastorale activiteiten. Als je pastorale verantwoordelijkheid draagt, moet je dat professioneel aanpakken. Je bent het zowat verplicht aan de talrijke vrijwilligers. Zij geven hun tijd aan de Kerk. Die moet er dan ook maar verantwoord mee omgaan.
– Bent u niet bang om overbevraagd te worden?
Wie voor de Kerk werkt, kent dat gevoel. Toch vind ik dat we ook moeten durven ‘neen’ te zeggen. Een ‘neen’ is soms nodig om een ‘ja’ te bewaren. Met andere woorden, om eerdere engagementen goed en ten volle te kunnen invullen. Zo voorkom je een burn-out.
– Wat is uw zendingsopdracht?
Die ken ik nog niet. Zelf ontwaar ik diverse pistes, maar de bisschop beslist en ik zal uiteraard gehoorzamen. Ik hoop stiekem dat ook het schrijfbeest in mij een plaats krijgt in dit verhaal.
– Waar liggen de accenten bij uw wijding?
Muzikaal zal er hoofdzakelijk Taizémuziek klinken. Taizé is de rode draad door mijn geloofsleven, met als hoogtepunt de jongerenontmoeting Taizé-Brussel in 2008. Noem het een cesuurmoment, een belangrijke verandering in mijn leven. Daar is het zaadje beginnen kiemen. Mijn wijding is beslist geen eindpunt, zelfs geen orgelpunt. Integendeel, deze nieuwe etappe op mijn geloofsweg is een nieuw begin.

Kris Somers wordt op zondag 11 februari om 15 uur tot diaken gewijd in de Sint-Rombouts- kathedraal in Mechelen.