‘Ik geloof in een Kerk die mensen samenbrengt' - Marie-Françoise Boveroulle

In twee vicariaten van het aartsbisdom die tot voor kort nog geleid werden door een hulpbisschop, staan vandaag vrouwen aan het roer. Zo werd Rebecca Alsberge in december aangesteld als opvolger van hulpbisschop Jean-Luc Hudsyn in het vicariaat Waals-Brabant. Niet veel later volgde de benoeming van Marie-Françoise Boveroulle (61) in het vicariaat Brussel. Als dochter van een vader uit Mons en moeder uit Erps-Kwerps is ze perfect tweetalig. Geboren en getogen in Brussel, is ze verknocht aan de hoofdstad. ‘Ik ken niets anders’, lacht ze.

Marie-Françoise Boveroulle gaf jarenlang Nederlands en Engels, tot ze de vele interims in het onderwijs beu was en haar carrière over een andere boeg besloot te gooien. De pastoor van Sint-Gillis pikte haar cv op en zo rolde ze in het kerkwerk met een coördinerende taak ter voorbereiding van Brussel Allerheiligen 2006, een van de laatste grote events van de katholieke Kerk in ons land. Nadien werd ze verantwoordelijk voor de Dienst Solidariteit, waarmee ze de meest diverse diaconale projecten van parochies ondersteuning bood. ‘Dat is waar mijn hart klopt’, vertelt ze. ‘Ik geloof in een Kerk die mensen samenbrengt: arm en rijk, christenen uit andere landen en culturen. Ik geloof in een Kerk die samenwerkt met de burgermaatschappij om de grote ongelijkheid en schrijnende armoede in de stad aan te pakken. We moeten niet alles alleen willen oplossen — alsof we dat al zouden kunnen. De samenwerking over onze grenzen heen is op zichzelf al evangelisch betekenisvol.’

Zelf woont Marie-Françoise in Anderlecht, op vijf minuten lopen van het station Brussel-Zuid. Dagelijks wordt ze op weg naar het werk geconfronteerd met mensen op de dool. Dat ze er niet moedeloos van wordt, heeft ze te danken aan de vele hartverwarmende initiatieven die ze dagelijks mag begeleiden. Met het project Betlehem werden in Brussel al bijna 80 kerkelijke panden verbouwd tot sociale woningen. Onlangs opende aartsbisschop Luc Terlinden het Sint-Annadorp in Anderlecht, een voormalig ziekenhuis waarin 51 woningen, een crèche, voedselbank, sociaal restaurant en kapel werden gerealiseerd. ‘De Kerk in Brussel is echt een sociale Kerk’, klinkt het.

Jubeljaar 2025

‘Ik heb gevraagd om de Dienst Solidariteit erbij te mogen nemen’, zegt ze, al beseft ze wel dat ze toch een aantal taken zal moeten doorgeven. Als adjunct van bisschoppelijk vicaris Tony Frison (58) komen er immers nog heel wat andere uitdagingen op haar af, zoals het uitbouwen van een meer synodale Kerk. Het feit dat het vicariaat geleid wordt door een duo bestaande uit een priester en een vrouwelijke leek, in plaats van door een bisschop, is op zichzelf al een veelzeggend teken van een Kerk die openstaat voor diversiteit en leken ernstig neemt. Marie-Françoise voelt zich vereerd dit als eerste te mogen ondervinden. ‘Ik wist dat Luc Terlinden vast van plan was het beleid te vervrouwelijken, maar ik had daarbij geen twee seconden concreet aan mezelf gedacht’, zegt ze nog altijd wat verbouwereerd.

Zowel met Tony Frison, tot voor kort adjunct van de hulpbisschop en onder meer pastoor van de basiliek van Koekelberg, als met aartsbisschop Terlinden, die tot in 2021 pastoor was in Elsene, is ze al goed vertrouwd door haar jarenlange engagement in de Brusselse Kerk. ‘Ik voel me goed ondersteund en ik heb er zin in’, klinkt het.

Een andere uitdaging die ze met beide handen wil grijpen, is de voorbereiding van het Jubeljaar 2025. ‘Daarvoor wil de aartsbisschop gezamenlijke initiatieven voor het hele aartsbisdom. Bedoeling is dus dat de vicariaten meer gaan samenwerken en dat het aartsbisdom meer één geheel wordt. Ook dat wordt een boeiende uitdaging.’