Van God gedicht: Pasen door met Piet Thomas

Pasen

Die Lazarus tot leven wekte
is uit de doden opgestaan.
De sluitsteen die het graf bedekte,
ligt afgewenteld langs de baan.

De vrouwen die met balsem komen,
de ogen droef, de monden dicht,
zien achter kromgegroeide bomen
een engel in een hoos van licht.

Ze schrikken en hun vrees wordt mondig.
Ze willen vluchten naar de stad.
Maar vrees en schrik zijn zo kortstondig
voor wie de taal van d’ engel vat.

‘Vrees niet, Hij heeft het graf verlaten
waar ze Hem hebben neergelegd.
Ga heen en meld het uitgelaten.
Geschied is wat Hij heeft voorzegd.’

Die Lazarus tot leven wekte
is uit de doden opgestaan.
De sluitsteen die het graf bedekte,
ligt afgewenteld langs de baan.

Met Johannes op Patmos

Schrijvend dromen op een eiland 
van een nieuw Jeruzalem, 
dromen van een heuvelrug 
en daarop die stad van Hem.

Schrijvend ook de zee vergeten 
die zo vol gevaren is, 
blij dat men niet langer vreest 
voor de macht der duisternis.

Dromend schrijven op een eiland
waar het nooit meer donker is, 
waar de nacht niet meer bestaat 
met zijn angst en ergernis.

Poorten zien met goud beslagen 
en een stad als bruid versierd 
waar men tot Gods welbehagen 
Christus als Messias viert.

Als we met Johannes dromen
van dit nieuw utopia, 
is dan niet het uur gekomen 
dat we zeggen: amen, ja?

Tussen Genesis

Tussen Genesis 
en Apocalyps 
vloeien de wateren 
van de Styx.

Tussen Jezus’ dood 
en verrijzenis 
bloeit de doornloze roos 
vergiffenis.

Ik weet dat mijn Verlosser leeft

Hoezeer ik ook door angst en pijn
verwond en overweldigd ben,
ik die verward in schone schijn
te laat de gaven Gods erken,
ik weet dat mijn Verlosser leeft.
 
Hoezeer ik telkens weer ervaar
dat al wat ademt moet vergaan
en dat wat eerlijk is en waar
moet onderdoen voor list en waan.
Ik weet dat mijn Verlosser leeft.
 
Zoals het duister voor het licht
verdween de dag dat Hij verrees,
zo breekt ook eens het vergezicht
doorheen de mist van haat en vrees.
Ik weet dat mijn Verlosser leeft.
 
De wereld is nog steeds verdeeld,
verziekt door oorlog en verraad,
maar eens rijst uit dit ziektebeeld
een vrede die nooit meer vergaat.
Ik weet dat mijn Verlosser leeft. 

Piet Thomas

Priester en dichter Piet Thomas was lange tijd hoogleraar in Leuven en Kortrijk. Hij doceerde er onder meer geschiedenis van de moderne Nederlandse letterkunde. Hij bracht literaire genootschappen, tentoonstellingen en tijdschriften tot stand en publiceerde naast eigen poëziebundels ook talrijke bloemlezingen. De bundel In de Paastijd bevat eigen gedichten en kerkliederen en vertalingen van onder meer Gilbert Keith Chesterton (1874-1936), Rainer Maria Rilke (1875-1926), Rose Ausländer (1901-1988) en Kurt Marti (1921-2017) met commentaar. Verder krijgen een aantal Nederlandstalige gedichten een uitgebreid commentaar.