Groeten en ontmoeten, 70'ers engageren zich voor vluchtelingen

Het begon allemaal met de oproep van de Belgische bisschoppen in oktober 2015. Ze riepen parochies en gelovigen op om te kijken wat ze konden doen om mee te werken aan een menswaardig onthaal van vluchtelingen in ons land.

Scheutist Raymond Bodson en Jacqueline Van den Broucke uit Torhout raakten erover in gesprek. Ze woonden een lezing met Rudy Vranckx bij naar aanleiding van het bezoek van 3 Belgische bisschoppen aan vluchtelingenkampen in Noord-Irak. En toen wisten ze het zeker: We moeten iets doen!

De helft van de aanwezigen die avond vroeg zich waarschijnlijk hetzelfde af als wij, vertelt Jacqueline. Wat kan ik doen aan heel deze problematiek? En zeker als 70'ers? De handen uit de mouwen gaan steken in een vluchtelingencentrum is niet meer vanzelfsprekend voor velen van hen.

Mocht iedereen nu al eens gewoon vriendelijk groeten naar een vluchteling, en openstaan voor een ontmoeting, zou dat niet beantwoorden aan de oproep van de bisschoppen om mee te werken aan integratie gebaseerd op gelijkwaardigheid?

Zo ontstond het initiatief Groeten en ontmoeten. Raymond, Jacqueline en andere gelijkgezinden proberen het bekend te maken bij het grote publiek.

Angst en vooroordelen overwinnen

Groeten kost geen moeite. Het is een heel eenvoudige manier om angst en vooroordelen te overwinnen. Zelf spreek ik nogal gemakkelijk mensen aan, zegt Jacqueline. In Torhout worden 15 vluchtelingen opgevangen in het Sociaal Huis. Ze volgen Nederlandse les in Brugge. En zo komt Jacqueline hen geregeld tegen op de bus.

Als er een plekje vrij is naast een vreemdeling, ga ik er graag naast zitten. Of als ik eerst zit, maak ik een uitnodigend gebaar.

Zo raakte ze onlangs aan de praat met een man uit Irak. De hele weg babbelden we: hij in gebroken Nederlands, ik af en toe in iets wat lijkt op Engels. Het eindigde ermee dat hij foto’s toonde van zijn vrouw en kinderen op zijn smartphone. Een volgende keer kwam hij spontaan weer naast me zitten. Ik praat graag met u, zei hij. Zo oefen ik mijn Nederlands.

Een steentje in stilstaand water

Jacqueline besluit: We willen allemaal dat vreemdelingen zich integreren in ons land. Wel, door hen te groeten en te ontmoeten maken we dat mee mogelijk. Je verandert misschien niets structureels, maar je geeft de mensen het signaal dat je hen erkent als mens.

Onze samenleving is als een vijver met stilstaand water. Er lijkt weinig te bewegen, maar onder het oppervlak broeit er van alles.

Het lijkt ons belangrijk om beweging te brengen in het water, om er een steentje in te gooien, om mensen aan de praat te krijgen met elkaar. Aan de overheid om de opvang goed te organiseren, maar echte integratie moet komen van onderop, besluit pater Raymond.

• Wil je mensen uitnodigen om mee te doen met Groeten en ontmoeten? Bezorg hun dan deze tekst.
• Jacqueline Van den Broucke kijkt uit naar reacties van deelnemers. Stuur een mailtje.