Groot-imam: ‘Verbrand geen korans, maar ook geen kerken’

‘We moeten niet de oorlog winnen, maar de oorlog overwinnen’, had kardinaal Walter Kasper tijdens de liturgie voor de openingsceremonie in Berlijn gezegd. ‘Het komt er niet op aan de ander te overwinnen, maar samen de vrede te winnen.’

‘Durf vrede aan’, luidt het thema van deze editie van de jaarlijkse interreligieuze gebeds- en ontmoetingsdagen van Sant’Egidio. De keuze voor Berlijn is natuurlijk niet banaal: de Duitse hoofdstad draagt diep verdriet in zich – wereldoorlogen, totalitarisme, de Shoah en de Muur – maar ook grote hoop. ‘Door een vreedzame revolutie’, zo had Sant’Egidio-voorzitter Marco Impagliazzo het in zijn boodschap naar aanloop van deze driedaagse benadrukt, ‘is de Muur die Berlijn en Duitsland 28 jaar lang in twee had gedeeld, uiteindelijk gevallen.

De Muur viel door diplomatie, door druk van de mensen, van het maatschappelijk middenveld, door de gebeden van zovelen.’

Sant’Egidio verzet zich uitdrukkelijk tegen de idee dat het conflict dat nu Europa verdeelt, de oorlog in Oekraïne, door wapengekletter beslecht kan worden. ‘Ons thema – ‘Durf de vrede aan’ – impliceert het geloof in een alternatief voor de oorlog’, onderstreepte Sant’Egidio-stichter Andrea Riccardi. ‘Wij moeten dringend meer investeren in dialoog en diplomatie, wij moeten mensen samenbrengen in een zoektocht naar goede en vredevolle oplossingen. Als wij hier over vrede spreken, betekent dit niet dat wij de zijde van de agressor kiezen noch dat we iemands vrijheid willen verkwanselen.

Het gaat ons om het diepe en realistische besef van het kwaad dat oorlog aan iedereen berokkent.

En voor ons, gelovigen, gaat het bovendien om een bede tot en het vertrouwen in God en zijn vredesplannen.’

Marokko

Tijdens de openingsceremonie van zo’n interreligieuze bijeenkomst is er altijd ook aandacht voor de onmiddellijke actualiteit. Grootimam Ahmed al-Tayyeb van de Al-Azharmoskee in Kaïro – ’s werelds belangrijkste soennitische stem – begon zijn interventie met ‘een betuiging van zijn medeleven aan de bevolking van het Koninkrijk Marokko, na de verschrikkelijke tragedie van de recente aardbeving die ons aller harten heeft gebroken. Ik roep bij de Allerhoogste vergeving en barmhartigheid in voor alle slachtoffers, geduld voor hun families, troost voor hun harten, net zoals ik bij de Allerhoogste snelle genezing inroep voor de gewonden.’

Maar de grootimam ging ook in op de recente koranverbrandingen en op het massale geweld tegen christenen in Pakistan dat daarop is gevolgd:

‘Al-Azhar veroordeelt het verbranden en slopen van kerken in Pakistan.

Deze misdaad staat gelijk aan deze van het verbranden van de Koran, beide zijn agressie en zonde. 

Humanitaire corridors

Er was ook een ontroerend getuigenis van Zohra Sarabi, een achttienjarige uit Afghanistan die via de humanitaire corridors van Sant’Egidio een jaar geleden naar Rome kon vluchten. ‘Ik moet jullie vertellen over 15 augustus 2021, de dag waarop de duisternis in ons land terugkeerde. Ik was met mijn klasgenoten op school toen de leraren ons vertelden dat de Taliban in de stad oprukten. De nachtmerrie die we alleen uit verhalen kenden, werd ook voor ons werkelijkheid. Ook voor mijn leven en dat van mijn familie was in gevaar, omdat mijn vader voor de Taliban voor het ministerie van Defensie werkte. Hij werd als vijand beschouwd.

Ik moest snel vertrekken, zonder vader en moeder: het was te gevaarlijk voor mijn vader om een paspoort aan te vragen.

Mijn vader vroeg me niet: ‘Wil je gaan?’; hij zei: ‘Je moet gaan’ Sommige mensen in Europa denken dat we alleen een betere toekomst willen: We willen geen betere toekomst, we willen alleen een toekomst.’