Interview nieuwe prefect Geloofsleer: ‘Jezus redt, niet de leer'

In een brief bij zijn benoeming als prefect van het Dicasterie voor de Geloofsleer, ooit de waakhond van de kerk, droeg paus Franciscus hem op om de kerkelijke leer te beschermen ‘om ons redenen te geven tot hoop, niet als een vijand die met de vinger wijst en uitsluit’. Daar kan Víctor Manuel Fernández, totnogtoe aartsbisschop van La Plata in Argentinië, zich helemaal in vinden. In september neemt hij zijn nieuwe ambt op. Op het consistorie van 30 september wordt hij ook meteen kardinaal gecreëerd. De benoeming stuit bij sommige katholieken op vilain protest.

Lees het interview onder de foto.

Vatican Media: Hoe interpreteert u de brief van de paus bij uw benoeming?

Víctor Manuel Fernández • Ik meen dat hij in zekere zin vooruitloopt op de toepassing van de Apostolische Constitutie Praedicate Evangelium (de grote hervorming van de curie, ndr.), aangezien hij oproept tot een theologie die rijpt, groeit en verdiept in dialoog tussen theologen en met wetenschap en maatschappij, maar dit alles in dienst van de evangelisatie. Dat de paus als prefect een theoloog heeft gekozen die ook pastoor is geweest, bevestigt dit nog eens op een andere manier.’

V: Wat betekent ‘de geloofsleer beschermen’ vandaag de dag?

Dat woord 'beschermen' heeft een rijke betekenis. Het sluit waakzaamheid zeker niet uit, maar drukt ook uit dat de geloofsleer vooral bewaard wordt door te groeien in het begrip ervan.

Zelfs als een mogelijke dwaling moet worden aangepakt, moet dit leiden tot nieuw theologisch onderzoek dat ons begrip van de leer doet rijpen, en dit is de beste manier om het geloof veilig te stellen.

Het jansenisme heeft zo lang kunnen standhouden omdat het veroordeeld werd zonder antwoord te geven op mogelijke legitieme doelstellingen, en niet gevolgd werd door een behoorlijke theologische ontwikkeling in de loop van de tijd.

V: Hoe verkondig je het evangelie en hoe breng je het geloof over in de steeds meer geseculariseerde context van onze samenlevingen?

Door zijn schoonheid en aantrekkelijkheid beter te laten zien. Door altijd een raakpunt te vinden met de samenleving waardoor het echt betekenisvol, welsprekend en waardevol kan zijn voor degenen die ernaar luisteren, zonder het daarom aan te passen aan heersende normen.

Zonder dialoog met de cultuur lopen we het risico dat onze boodschap, hoe mooi ook, irrelevant wordt. Daarom ben ik dankbaar voor mijn tijd als lid van de Pauselijke Raad voor Cultuur, waar ik veel heb geleerd naast kardinaal Ravasi.

V: Wat is de betekenis van wat Benedictus XVI in de inleiding van ‘Deus caritas est’ schreef: 'Christen zijn is niet het resultaat van een ethische keuze of een verheven idee, maar van een ervaring, de ontmoeting met een persoon, die het leven een nieuwe richting geeft?’

Dat is een treffend citaat. Geen enkele religieuze doctrine heeft ooit de wereld veranderd zonder een geloofsgebeurtenis, een ontmoeting die het leven een nieuwe richting geeft. En dit geldt niet alleen voor het christendom, maar ook in andere religies zie je dat. Ik denk bijvoorbeeld aan het hindoeïsme en zijn hymnen voor Krishna.

Zonder een ervaring van de levende Christus die liefheeft en redt, kunnen we ons christen-zijn niet vormgeven. Argumenteren en debatteren met iedereen zal deze ontwikkeling niet helpen rijpen.

Bron: Vatican News