Koster-organist Brigitte was 40 jaar de muzikale spil in Sint-Jan Kortrijk

Toen Brigitte Buyck besloot haar professionele loopbaan af te sluiten, wilde ze dat in alle stilte laten passeren. De parochie Sint-Jan-Baptist dacht daar anders over. Tijdens het patroonsfeest rond Sint-Jan de Doper in juni werd ze verrast met een warme huldiging en het gouden ereteken van Donatianus. ‘Ik sta niet graag in de spotlights en was blij dat ik als organist de dienst zelf mocht opluisteren’, vertelt Brigitte. ‘Zonder dat ik het in de hand had, eindigde een gewone werkdag in een verwonderd en dankbaar besef dat ik als koster-organist blijkbaar veel meer teweegbracht dan ik zelf dacht.’

Als koster-organist was Brigitte veertig jaar lang de stille drijvende kracht achter de liturgie. Ze begon haar loopbaan als een muzikante met een brede interesse in geloof, maar groeide uit tot een geëngageerde spilfiguur. ‘Of het nu gaat om de liturgische aankleding van het kerkgebouw of om persoonlijke gesprekken met doopouders, vormelingen of bezoekers, liturgie is voor haar de plek ‘waar Gods aanwezigheid voelbaar wordt’.

De muziekstukken koos Brigitte altijd in functie van de viering en aangepast aan wat ze kon spelen. 

‘Een directeur van een muziekacademie leerde me dat haalbare stukken waardevoller zijn dan te hoog gegrepen, technisch moeilijke partituren. Bij die laatste ontbreekt vaak de muzikaliteit die mensen echt raakt. De paashymne Zoals het licht ons verschijnt in de nacht is mijn absolute favoriet. De tekst vertelt het verhaal, maar de melodie laat het je voelen. De verheven opbouw en het bevrijdende Alleluia verbinden de nacht rechtstreeks met de vreugde van de verrijzenis. Tijdens de paaswake liet de hymne me telkens voelen wat de kern van ons geloof is: nieuw leven en hoop brengen.’

Kritische stem

Brigittes inzet bij het kinderkoor en de catechese hield haar scherp en naar eigen zeggen ook jong. Toch kijkt ze kritisch naar een samenleving waarin thema’s als euthanasie, abortus en genderidentiteit massaal worden gepromoot onder de noemer van autonomie. ‘Het lijkt soms alsof we de dood regelen als een afspraak in onze agenda en alsof geslacht een keuze is. Kiezen voor het beëindigen van het leven krijgt vaker de overhand dan de echte steun en zorg voor het leven zelf. Wat voorgesteld wordt als vrijheid, brengt jongeren vaak in verwarring.'

'In mijn catechese gaf ik jongeren altijd mee dat geloven geen toverformule is, maar dat ze wel dankbaar mogen zijn voor wie ze zijn. Groot, klein, dik, dun, jongen of meisje: leren mens zijn gaat met vallen en opstaan en vraagt vooral veel geduld en liefde.’

Blijvend engagement

Hoewel Brigitte straks officieel met pensioen gaat, levert ze de sleutels van de kerk nog lang niet in. ‘Ik blijf de zaterdagavondviering opluisteren, de woorddienst op maandag verzorgen en zal verder het parochiekoor begeleiden. Ook blijf ik actief als co-voorzitster van het koor, als teamlid en als catechiste voor de eerste communie en het vormsel. Het vuur voor de parochie brandt nog altijd, al zal mijn inzet voortaan allemaal op vrijwillige basis zijn.’

Als er na veertig jaar één woord – of beter één letter – bij de koster-organist bovendrijft, is het de ‘v’. Brigitte: ‘De ‘v’ van volharding, vreugde, verdriet, vriendschap, veerkracht, verdieping en vooral van héél veel.’ (lacht)