Uit de kunst (1): de basiliek in de vorm van een traan
Basilica Madonna delle Lacrime
- basiliek in Siracusa, Sicilië
- gebouwd tussen 1966 en 1994
- architecten: Michel Andrault and Pierre Parat
- www.madonnadellelacrime.it
(Lees verder onder de afbeelding.)
Vier dagen tranen
Op 29 augustus 1953 staat het Siciliaanse Siracusa in rep en roer: in een arbeidershuisje in de Via Deggli Orti komen tranen uit een mariabeeldje. In het huisje wonen Angelo en Antonina Jannuso, zwanger van haar eerste kind. Antonia ligt ziek te bed, waarboven het mariabeeldje aan de muur hangt.
Buurtbewoners en mensen uit de streek verdringen zich voor het huis, na een tijdje wordt het beeldje buiten opgehangen zodat meer mensen het kunnen zien. Het mariabeeldje van nog geen 30 centimeter hoog, een huwelijksgeschenk van een devoot familielid, zal vier dagen wenen, tot en met 1 september 1953. Een commissie van wetenschappers onderzoekt enkele tranen en besluit dat het menselijk traanvocht was. Doekjes waarmee tranen werden gedept, raken verspreid over heel Italië.
(Lees verder onder de afbeelding.)
Een gigantische traan
In 1966 start de bouw van een nieuwe kerk, waar het wenende mariabeeldje wordt ondergebracht en waar de vele pelgrims heen kunnen. Een Frans architectenduo, Michel Andrault en Pierre Parat, heeft de ontwerpwedstrijd gewonnen met een piramidevormige kerk waarin velen een gigantische traan uit de hemel zien.
Bij het graven van de funderingen stoot men op een vroeg-christelijke crypte, waardoor de bouw van de nieuwe kerk jaren vertraging oploopt en uiteindelijk pas in 1994 voltooid raakt. In 2002 verleent paus Johannes Paulus II de kerk de status van basilica minor.
(Lees verder onder de afbeelding.)
Spectaculair ijkpunt
De Basilica Madonna delle Lacrime, bijna honderd meter hoog, is een spectaculair ijkpunt in het ruwe Siciliaanse landschap. Op de top staat een verguld beeld van Maria in een stralenkrans. Binnen rust het vierkante altaar op een bronzen sokkel, waarop vier scènes staan uit het boek Openbaring.