Laat het een goede week zijn - Lieve Wouters [standpunt]

‘Wat is het verschil tussen 1933 en 2024? Jij!’ Dat staat te lezen op een wolkenkrabber ergens in Duitsland. De voorbije maanden kwamen in totaal meer dan 1 miljoen mensen samen in betogingen tegen racisme en neonazisme. Een opsteker voor de democratie, nie wieder ist jetzt!

Wat we niet willen, is echter duidelijker dan wat we wel willen voor onze samenleving in de toekomst.

Meer dan de helft van de wereldbevolking gaat dit jaar naar de stembus, maar de verkiezingen lijken op veel plaatsen, zoals bij ons, af te stevenen op een afstraffing van de democratische vertegenwoordiging zoals we die tot nu toe kennen. Vanwaar komt al die onvrede en hoe moeten we daarmee omgaan? Zelden gaat het in de analyses over de rol van de media. Steeds meer mensen in mijn omgeving geven aan het nieuws niet meer te volgen, uit zelfbescherming, zoveel slecht nieuws. Er wordt wel aan tegengewicht gedacht, hoor: een bewerkte foto van de vermiste Kate Middleton, voor wie zich daaraan kan optrekken… En dan die tenenkrullende dovemansgesprekken met politici. Wat ze zeggen, lijkt soms niet veel uit te maken. Het blijft altijd verdacht.

Zo sijpelt een grondhouding binnen die niet bepaald bevorderlijk is voor een democratie.

Maar er is ook nog een dieper onbehagen dat te maken heeft met een vooruitgang die voor veel mensen een achteruitgang wordt. Ze kunnen of willen niet meer mee in de complexe wereld en voelen zich ontworteld. Als dan ook nog eens de kerk in hun dorp of wijk toe gaat, lijkt het alsof niemand nog om hen geeft. Er is misschien wel een maatschappijbreed rouwproces bezig. Afscheid van een tijd toen alles nog ‘zo simpel was als ik vraag het aan’. Daarvoor ontbreekt het in de media aan diepgaande aandacht.

Mensen in rouw ga je er niet van beschuldigen boos of verdrietig te zijn. Je steekt ze een hart onder de riem, luistert diep, laat stilte en tranen toe. Uit die verbondenheid spreekt de hoop dat niet alles verloren is.

Bomen met diepe wortels kunnen beter tegen de aanhoudende droogte.

Herbronnen en elkaar bemoedigen dus, loslaten wat niet essentieel is en vasthouden wat leven geeft. De heilige Augustinus (4de-5de eeuw!) wist het al: ‘De mensen zeggen: de tijden zijn slecht. We leven in een moeilijke tijd! Leef goed en de tijd is goed. Wij zijn de tijden!’

De Goede Week komt eraan. Laat het een goede week zijn.

Reageren? Mail naar lieve.wouters@kerk.net