Leo De Weerdt – 3 momenten van (niet-)alledaagse schoonheid
Suzanne Vega en waarom cultuur nodig is
Suzanne Vega is boeddhiste. Haar spiritualiteit staat geenszins haar politieke alertheid in de weg. ‘Ik volg de politiek op de voet, zeker sinds de laatste verkiezingen in mijn land.’ Ze reist Europa door met de opera Einstein on the beach van Philip Glass en dat in volle verkiezingstijd, ook in ons land. ‘Wat ik voel is dat de wereld verdeeld is.
We hebben kunst en cultuur nodig om ons weer samen te brengen.
Cultuur is als een deel van ons leven, net als eten. Het is een lied zingen op een verjaardag, bij de doop van een kind ... We hebben cultuur nodig.’
(Lees verder on het filmpje.)
De verlossing van popster Elton John
Vorige week gaf Elton John nog een concert in Antwerpen waar ik graag heen was gegaan, een wens die nooit meer gerealiseerd zal worden vermits het over een afscheidstournee ging. Als compensatie ging ik deze week dan maar naar Rocketman kijken, een film over zijn leven en zijn muziek. Zelf opgegroeid in de jaren 70 is het alsof je de soudtrack van je eigen leven hoort. Het verhaal is gebaseerd op enkele van zijn gekende songs. Ze geven aan deze documentaire een onverwachte diepere laag die de plot van de film mee bepaalt.
'Rocketman' is een muzikale evocatie en overstijgt zo ook het genre van de klassieke biografische documentaire.
Van Saturday Night's Alright (For Fighting) tot Sorry Seems To Be The Hardest Word — de verschillende uitgekozen songs weerspiegelen telkens een bepaalde fase in het leven van de zanger. Je moet van de persoonlijkheid af die jouw sociaal milieu je heeft opgelegd, wordt hem bij het begin van de film verteld, zodat je de persoon kunt worden die je wilt zijn’. Rocketman schildert een portret van een excentrieke, eenzame muzikant worstelend met zijn (seksuele) identiteit en die wacht om in zijn leven bemind te worden.
Een eerlijke film die je deelgenoot maakt aan de zanger zijn tragische afdaling in ‘de hel’ maar ook perspectief biedt op 'verlossing'.
Maar wat vooral raakt is de beklijvende muziek van Reginald Kenneth Dwight, alias Elton John, en de prachtige teksten van Bernie Taupin. Alvast voor u gaat kijken de documentaire op ARTE.Fr als smaakgever en deze interessante bijdrage in Timemagazine die pijlt naar het ‘waarheidsgehalte’ van de film.
Hedendaagse wandtapijten van Dom Robert
Dom Robert (1907-1997) is een Benedictijner monnik en één van de meesters ‘peintre cartonnier’ van het hedendaagse wandtapijt. In 1997 overleed hij op 90-jarige leeftijd. Ik leerde zijn werk kennen toen ik te gast was in de abdij ‘En Calcat’ in Dourgne (departement Tarn) in de nabijheid van Toulouse. Afkomstig uit een landbouwersmilieu zijn zijn tekeningen (voorontwerpen voor de eigenlijke tapijten) meestal afbeeldingen uit de natuur, bloemen en planten maar ook veel dieren (paarden, pauwen, kippen), en doorlopen ze de verschillende seizoenen. Als monnik beschouwde hij zijn werk niet zozeer als een zoektocht naar het mooie als wel naar de waarheid.
