Leo De Weerdt – 3 momenten van (niet)alledaagse schoonheid (19/1)

Dat beroemde lied van Supertramp

In 1977, ik was toen 16, bracht de Britse popgroep Supertramp het album Even in the Quietest Moments uit, met de befaamde hoes van de vleugelpiano in de sneeuw. Het zou één van de platen worden die me verder smaak gaf in de popmuziek. De titelsong is naar mijn mening één van de beste stukken van de plaat.

Het refrein — Oh Lord, I want to be with you / Won't you let me come in from the cold? — geeft aan dat ook religie een belangrijke inspiratiebron was voor de muziek van Supertramp.

In een interview met The globe and mail in 2012 zegt componist Roger Hodgson: ‘Ik heb nooit getwijfeld aan God, wel vele malen aan mezelf. Voor mij is God echter het moeilijkste om over te praten. In mijn muziek komt mijn verlangen naar liefde en mijn verlangen om God te kennen tot uitdrukking. Terugkijkend wist ik toen niet dat dit het geval was.

Componeren was op een bepaalde manier een vorm van bidden.

Als er een liedje doorkwam, was dat voor mij het dichtste bij wat ik als een extreem geluk ervoer. Het was verbinding…’

Gentbrugge

Gentbrugge, het Canvas-programma met Joris Hessels, sluit aan bij een verlangen dat me wel vaker overkomt. Ik loop ergens in een straat langs een woning waarvan ik denk: hier zou ik wel eens het leven achter de muren willen gadeslaan.

Of iemand kruist je weg en je vraagt je af wat er in die man of vrouw omgaat...

Wie is hij of zij? En je verbeelding neemt je mee naar… Gentbrugge, een deelgemeente van Gent, begrensd door de Schelde en het viaduct van de E17. Er zijn stadsparken en volkstuintjes, met zijn typische bebouwing langs de spoorlijn, wegen of bruggen. Kortom: België zoals we het (her)kennen. 

In tijden waarin we denken dat ons leven voortdurend vol dient te zitten met allerlei impulsen, toont dit programma dat er iets onuitgesproken en ondoorgrondelijk mooi ligt in het gewone alledaagse leven, ondanks het kleine en grote lijden.

(Lees verder onder de video)

Het getuigenis van Ine

Boeiende bijdrage op sociaal.net van Ine trajectbegeleider in de gevangenis. ‘De grootste moeilijkheid is dat de maatschappij niet uitgerust is om ex-gedetineerden op te vangen. We moeten meer inzetten op continuïteit, voor en na de detentie. In die zin moeten we de muren van de gevangenis slopen.’

Lees de volledige bijdrage hier: https://bit.ly/368cCLm