Lievelingsdier ~ Sacha en ik, wij begrepen elkaar

Lieve Stas • Ik ben een ‘beestenmie’, al heel mijn leven. Mijn eerste grote dierenliefde schonk ik aan mijn kippen. Ik reed ermee rond in mijn poppenkoets. Mijn lievelingskip heette ‘Sjees’. Die zat zelfs achterop mijn fiets! 

Later is er hondenliefde bij gekomen. Op volwassen leeftijd had ik Doby en Sacha, twee prachtige Groenendaelers, waarvan de laatste, Sacha, een halfjaar geleden op 15-jarige leeftijd overleden is. Met Sacha had ik een ongelofelijk sterke band.

Wij begrepen elkaar.

Sacha was mijn huisgenoot. Waar ik was, was hij ook. Hij lachte, zoals sommige honden doen. Zalig om hem in zijn oude dag nog te zien lachen, met zijn resterende tandjes. 

Ik kon Sacha ‘lezen’. Hij mij ook. De dierenarts vertelde me eens dat ze zelden relaties ziet tussen mens en dier bij wie het wederzijds begrip zo diepgaand is.

Sacha is er niet meer, maar zijn wol liet ik spinnen. Ik haakte er een kussen van, of een mini-hond. Hij vormt een dagelijkse dankbare herinnering die ik nooit wil proberen te evenaren met een andere hond, zo uniek als hij was.

Nu amuseer ik me met mijn drie kippen, waarvan de oudste al zes is. Het zijn drie Brahma’s. Mijn leuke dames mogen vaak loslopen op mijn gazon als ik in de buurt ben, zodat ze niet teveel vernielen. Ze kennen me. ‘s Morgens roepen ze van ver als ze me horen of zien komen. Ze kunnen ook klagerig doen, met het warme weer.

Ook mijn kippen kan ik lezen, al is er geen trouwe blik in hun ogen zoals die van Sacha. Maar het leuke is wel dat ze mij herkennen, voor me gaan zitten om opgepakt te worden en dat niét doen als er iemand anders naar hen loopt. Ik herken hun geluiden en zij kennen hun naam.

Ieder moet begroet worden, daar roepen ze om!

En achter mijn tuin is een bos, waar everzwijnen hun passage maken (in Genk). Een paar jaar geleden heb ik me een tijdje bezig gehouden met hen te observeren en hen te laten wennen aan mijn stem. Het gebeurde dat als ik mijn stem liet horen, een zeug met haar jongen naar mij toe kwam. Ik heb ze nooit te eten gegeven want dan raakt hun instinct in de war wat betreft het zoeken van voedsel. Gewoon, de stem, en de aanwezigheid. 

Ik heb dus een zwak voor dieren, voor de natuur in het algemeen.

Maar als er één dier mijn lievelingsdier is/was, dan zal dat zeker mijn knuffelhond Sacha zijn. Voor altijd!

Wil jij je verhaal kwijt over wat jouw lievelingsdier voor jou betekent of wat je ervan leert? Mail naar de redactie!