Litanieën in lockdown: ontdek de muziek van Nicholas Lens
Toen componist Nicholas Lens vorig jaar tijdens de lockdown door het bijna verlaten Brussel fietste, moest hij aan Japan denken: aan de stilte van de Rinzai Zen-tempels op het Japanse platteland. Het was toen dat L.I.T.A.N.I.E.S. ontkiemde, een reeks van 12 litanieën, smeekbedes aan de goddelijke schepper. Het werk is bedoeld als een ‘kameropera van slaapdromen’ en is betoverend mooi.
Where are you? | Where are you? | Become yourself | So I can see you (uit ‘Litany of Divine Absence’)
Rond spaarzame, poëtische teksten bouwt Nicholas Lens bezwerende muziek. Even spaarzaam gaat hij om met instrumenten: een klein ensemble van piano, strijkers en blazers.
O Lord, hear my prayer | I’m here and all about | Collect me (uit: ‘Litany of Fragmentation’)
Sober en trefzeker zijn ook de stemmen van Denzil Delaere, N.L. Noorenbergh (pseudoniem van Nicholas Lens zelf), Claron McFadden en de dochter van Lens, Clara-Lane Lens (23). Al was dat niet eens de bedoeling, vertelde Lens aan Bruzz: ze zong de partij in voor een demo-opname, maar die werd zelfs door de professionele zangeressen nadien niet meer overtroffen: ‘De magie van de eerste opname krijg je vaak niet meer terug wanneer je het ‘voor echt’ inblikt. Wat je nu hoort, zijn eerste takes, de pure essentie.’
I reached into the black sky | I dug into the brown earth | And found a piece | And found a piece of me (uit: ‘Litany of gathering up’)
De teksten werden geschreven door de beroemde popzanger Nick Cave, die overigens zelf niet meezingt. Cave en Lens kennen elkaar al tien jaar en werkten eerder samen aan de opera Shell Shock.
‘Het is de bescheiden betrachting dat de luisteraar net als die Japanse monniken in een soort van trance komt, een soort van menselijke verhevenheid waarbij je vergeet wie de makers zijn. Dat je erin onderduikt en je laat gaan. Als dat gebeurt, is dit werkstuk geslaagd.’
• Lees het volledige interview in Bruzz.
• Luister hieronder naar enkele fragmenten.
