Loes en haar eenhoorn, een verhaal van leven na de dood

24 februari 2021. Op weg naar school steekt de 7-jarige Loes vol levenslust het kruispunt over, zonder achter die laatste auto de aanhangwagen op te merken. Haar mama, broer en zus zien het voor hun ogen gebeuren. Onomkeerbaar.

Sirenes zetten heel Schoten in rep en roer. De buurt is in shock en stuurt berichtjes naar de ouders. De één brengt een maaltijd, de ander zorgt eens voor de kinderen. De buurvrouw tovert met de hulp van een gulle leverancier een heus bloementapijt op het kerkplein. Centraal daarin een eenhoorn, het lievelingsdier van Loes en symbool voor puurheid.

Papa André de Laat denkt met warmte terug aan al die blijken van verbondenheid, ook van de bevriende priester die de uitvaart hielp voorbereiden. In elke porie voelden we dat Loes moest verder leven. Haar levenslust en charisma helpen ons om positief in het leven te blijven staan.

Je kan vragen blijven stellen bij het hoe precies en waarom toch. Maar daarmee kom je geen stap verder. André de Laat

Tekst gaat verder onder de foto.

Wat wel helpt, zo weet André, is om al het moois dat Loes in haar korte leven schonk, te koesteren. En om oog te hebben voor al het moois dat ze ons zelfs nu nog schenkt: oude vriendschappen die weer aangewakkerd zijn, nieuwe vrienden met wie ze ons verbond, het besef van wat echt belangrijk is in het leven, meer begrip voor de vaak onzichtbare rugzak die mensen met zich meedragen.

Loes helpt me om elke dag een betere versie van mezelf te worden.

Het bloementapijt voor Loes werd algauw een troostplek waar ook mensen die haar niet hadden gekend, graag kwamen verpozen. Trouwers hielden er na de viering in de kerk halt om stil te staan bij hun prille geluk. Toen de kleurenpracht begon te tanen, richtte de gemeente aan de overzijde van het plein een bloemenperk in met een magnolia in het midden. De vroegbloeier kondigt voortaan elke nieuwe lente aan en bloeit zelfs tweemaal per jaar.

Het leven gaat door, Loes. Mét jou in ons hart. Je levenslust is onze levenslust geworden.

Ik wil kiezen voor het leven, zingt André de Laat in het liedje Goodbye in onderstaand fragment. Dat het een troost mag zijn voor ieder die in deze dagen meer nog dan anders geconfronteerd wordt met het gemis van een geliefde.