Marie Vinck en misverstanden over 'het katholieke idee'

Auteur: Peter Vande Vyvere

Dankjewel, Marie Vinck. Toen ik het interview met jou en je collega-acteur Matteo Simoni in De Morgen van dit weekend las, wist ik ineens weer waarom de implosie van de katholieke cultuur nodig is, misschien zelfs Gods plan is.

Jij, prille dertiger en al lang niet meer besmet door de versmachtend dominante kerk van weleer, stelde: Wat in onze stukken vaak terugkomt, is het thema schuld en boete. Het geloof dat als je iets fout doet, je daarvoor gestraft zal worden en omgekeerd: dat je beloond zult worden als je iets goed doet. Het is vreemd dat dit katholieke idee zo ingebakken zit, zelfs bij mensen die volstrekt niet in God geloven. Ik heb dat ook heel erg.

Ik, katholiek tot in de toppen van mijn tenen, dacht meteen: Maar het is precies omgekeerd! De kern van het katholieke ‘idee’ is net dat we zomaar, om niet, beloond (verlost, bemind) worden.

Eén is ons voorgegaan en sindsdien volstaat het Hem in ons leven binnen te laten. We hoeven niets te bewijzen en bovendien is geen enkele ‘fout’ zo draconisch, dat ze alle perspectieven sluit. Wat een ruimte! Wat een vrijheid!

Dat jij er een ander beeld op nahoudt, ligt niet aan jou, maar aan ons, natuurlijk. We hebben het decennia, misschien wel eeuwen veelal anders beleefd en getoond, parallel met een heel dominante positie in de samenleving. Maar die stoere erfenis stort dezer dagen finaal in elkaar. Je moet weten dat daar in onze kringen veel verdriet om is, maar allicht hoeft dat niet.

Ooit trof mij de vraag van een wijze abt: Wat wil onze God ons toch zeggen met deze crisis? Als ik jou lees, begin ik het te vermoeden. Misschien bereidt Hij de tijd voor waarin existentieel worstelende kunstenaars als jij ‘het katholieke idee’ weer in zijn eerste frisheid kunnen ontdekken.

Je wordt geboren en je sterft en alles daartussen is opvulling, zeg je elders in het interview. Ik hoop vurig dat die nieuwe tijd snel aanbreekt.

Auteur: Peter Vande Vyvere