Meester Guido en zijn klas vonden onderdak in rusthuis: ‘Zalig’

De samenwerking tussen rusthuis en school kwam toevallig, legt ergotherapeute Jolien Van de Velde uit in Weliswaar, het blad van de welzijnssector. Vijf jaar geleden waren er verbouwingswerken op de basisschool. Het zesde leerjaar van meester Guido had tijdelijk geen klas. Van de Velde: Tijdens mijn opleiding had ik geleerd dat het heel zinvol kan zijn om oud en jong te laten samenwerken. Daarom stelde ik voor dat ze een ongebruikt lokaal in het rusthuis zouden gebruiken.

Weliswaar volgt de spreekbeurt van Joren. In de klas wiebelen hoge paardenstaarten naast grijze krullen. Wist je dat in een huis ongeveer 1.500 spinnen leven?, deelt Joren mee. De 89-jarige Laura geloof hem niet. Daar kunnen alleen maar vuileriken wonen, oordeelt ze.

De aanwezigheid van de kinderen in het centrum is een win-win voor iedereen, zo blijkt.

De kinderen verdrijven de eenzaamheid en sleur in het leven van veel bewoners. Ook de kinderen vinden het fijn als de bewoners les komen volgen. Ze luisteren altijd aandachtig naar de spreekbeurten en komen wel eens tussen met een grappige vaststelling of leerrijk verhaal over vroeger. Ze zeggen het nadien ook eerlijk als je te zacht praat of zo.

Krachtige leeromgeving

De kinderen leren omgaan met ouderen en rekening houden met elkaar. Zo ontstaat wederzijds respect en uiteindelijk een meer verdraagzame samenleving, zegt leraar Guido Vermaercke.Ons onderwijs besteedt nog altijd heel veel aandacht aan punten halen en doelstellingen bereiken. Toch kan je door een andere context te creëren een veel krachtigere leeromgeving aanbieden waar leerlingen extra gaven ontdekken.

Het initiatief illustreert wat vermaatschappelijking van de zorg kan betekenen. Sommige kinderen nemen zich zelfs voor in hun vrijetijd te komen helpen in het rusthuis.

Lees het hartverwarmende artikel op Weliswaar.be.