Meinie Nicolai: 'niets kan een reden zijn om op te geven' [Otheo Radio]

Meinie Nicolai komt uit Friesland. Ze rebelleerde tegen onrecht. Ze zocht een weg om vorm te geven aan haar idealisme en vond die bij Artsen Zonder Grenzen. Als verpleegkundige studeerde ze Tropische Geneeskunde in Antwerpen. Ze vertrok op missie naar Liberia waar toentertijd krijgsheer Charles Taylor massaal gruwelijke misdaden pleegde. Haar collega’s vertrokken, zij bleef en keerde terug. 
 

Hulpverlener zijn, betekent keuzes maken, keuzes tussen mensen, die je wel en andere die je niet (meer) kunt redden, kiezen waar je neerstrijkt omdat de nood er het hoogst is en je expertise het verschil maakt en waar je niet naartoe gaat en mensen dus van hulp verstoken blijven. 

Meinie Nicolai is hevig verontwaardigd over het terugschroeven of zelfs stopzetten van de financiering van humanitaire hulp. Artsen zonder Grenzen is een autonome organisatie die heil brengt op verschrikkelijke plekken in de wereld, en dat alleen maar met het geld van donaties. Ze stelt op het terrein vast dat hulpverleners en journalisten in conflictgebieden niet langer ontzien worden door strijdende partijen. Ook zij die alleen maar mensen in grote nood willen helpen worden vermoord. 

Het gesprek dat Leo A. De Bock voor Otheo Radio met Meinie Nicolai had, gaat over een mensheid in verval, maar in de wetenschap dat hulpverlening nooit zal berusten.