Meneer, ik wil trouwen met Sint Jozef
In de laatste weken voor de kerstvakantie besloot ik om met de leerlingen van het 7de jaar de film The Nativity Story (scroll voor de trailer) te bekijken. De werkbundels voor het eerste trimester waren uit en andere leerlingen op onze school zaten al volop in de examenperiode. Bovendien sloot de film mooi aan bij een bijbelfragment dat we eerder besproken hadden bij een oefening in lectio divina.
De film scoorde erg goed bij de leerlingen, die hem soms even spannend als de soap 'Familie' noemden. Zoals ik eigenlijk wel had verwacht, waren vele leerlingen geraakt door de moord op de onschuldige kinderen van Betlehem, de geboorte van Christus zelf en natuurlijk door de maagdelijke zwangerschap van Maria en de reactie hierop van haar omgeving.
Meer dan anders waren de leerlingen dit jaar getroffen door de figuur van de heilige Jozef, de voedstervader van het kind Jezus.
Deze raakte hen op een wel erg onverwachte manier. Chaima riep al tijdens de film: Oh meneer, ik wil echt ook met Jozef trouwen. Ahlem sprong haar daarin bij. Ik hoop dat mijn man later net zo is als hij, kijk hoeveel liefde hij heeft.
De film was met zijn weergave van Jozef als de beschermer van de Heilige Familie zeer trouw aan de kerkelijke traditie. Deze toont Jozef net als in de Schirft kennen als een stille aanwezige die bereid is zichzelf op te offeren voor zijn gezin.
In de film zien we Jozef bijvoorbeeld zijn laatste voeding sparen om aan de ezel te geven zodat deze sterk genoeg zou zijn om de zwangere Maria te dragen.
Ook elders in de Bijbel zien we dat deze vorm van vaderschap of mannelijkheid aangeprezen wordt, onder meer bij Paulus (Efeziërs 5, verzen 25-26). Die stelt dat de man zijn vrouw moet liefhebben, zoals Christus de Kerk heeft liefgehad (en zich ervoor heeft opgeofferd).
De leerlingen gaven aan dat deze vorm van mannelijkheid niet meer de norm lijkt in onze maatschappij.
Heel wat meisjes getuigden erover dat ze al slechte ervaringen gehad hebben met jongens die wel de lusten, maar niet de lasten van een relatie wilden aannemen. Ook in de media zien we dat beeld vaak opduiken, mannen die vrouwen vooral als veroveringen zien, afwezige vaders of mannen naar het beeld van Homer Simpson. Vaders die wel aanwezig zijn, maar zich eerder gedragen als een extra kind dat zorg nodig heeft in plaats van zorg te voorzien. Het is dan ook een beetje zoeken naar positieve mannelijke rolmodellen die de deugden van het vaderschap in de verf zetten.
Deze deugden zagen de leerlingen nu wel verpersoonlijkt in Sint Jozef.
Het had op een van de meisjes zelfs zo’n indruk gemaakt dat ze een taak bij deze film schreef dat Sint-Jozef haar weer wat hoop had gegeven als het op de liefde aankomt.
Het was misschien niet het doel dat ik voor ogen had met deze adventsfilm, maar ik was toch erg blij met wat hij had teweeg gebracht. Sint Jozef wordt terecht over de hele wereld vereerd, als patroonheilige van het vaderschap, het gezin, de arbeiders, houtbewerkers, de Kerk, België en nog veel meer, maar ik had niet verwacht dat hij nu ook een plaats in het hart van onze leerlingen zou krijgen. Voor Kerstmis kan ik dan ook niets anders wensen dan dat al deze meisjes een man zouden vinden als Jozef.
Zalig Kerstmis!
