Mensen van goede wil

Ik daag elke pessimist uit om eens een vraag te stellen op een van de vele fora op sociale media die bedoeld zijn om tips of praktische oplossingen te vinden. Facebookpagina's zoals Durf te vragen of Twitter. Mensen wisselen op zo’n forum ervaringen uit. Als je bijvoorbeeld een timmerman zoekt om een kast op maat te maken of een kindvriendelijke tandarts, krijg je daar bijna altijd een overvloed aan tips van anderen uit je buurt.

Bijzonder handig en niet te vervangen door anonieme zoeksites.

Mijn hoogbejaarde vader is in korte tijd erg slechtziend geworden en kan tot zijn verdriet sinds enkele weken niet meer lezen. Ik ging op zoek naar alternatieven, op de Durf te vragen van mijn woonplaats.

Binnen het kwartier kreeg ik een waterval van tips en suggesties.

Met vaak de voor- en nadelen erbij. Tips over uitleenplekken voor luisterboeken, over speciale leesapparaten, over de verschillen tussen diverse toestellen, enzovoort. Nog geen half uur later had ik een afspraak met een dame die me een oude discman gratis ter beschikking stelde. Voor alle duidelijkheid: geen van deze mensen kende ik persoonlijk.

Soms is het niet moeilijk om in wonderen te geloven.

Waarom doen al die mensen moeite voor iemand die ze van haar noch pluim kennen? En geven ze zelfs dingen gratis weg? Er zijn namelijk ook talloze fora Gift waar mensen hun overbodige spullen gratis aanbieden aan wie het hebben wil. Blijkbaar vinden veel mensen het diep vanbinnen fijn om anderen plezier te doen.

Als dat geen prettige gedachte is!

Deze mensen zijn meestal niet religieus gemotiveerd. Ze willen wel – minstens onbewust – van de wereld een betere plek maken. (Het Rijk van God, in het jargon van gelovigen.) Ze geloven in de kracht van het kleine: dat alle beetjes helpen. (Gelovigen spreken dan van een mosterdzaadje.) Ze weten dat mensen sterker worden door wederkerigheid: iedereen heeft ervaringen allerhande en kan die delen. Je bent dus afwisselend helper en geholpene. Er ontstaat een onzichtbaar netwerk van solidariteit, dat op een prettige manier boven de straten van onze stad komt te hangen. En van zo vele andere gemeentes.

Durf te vragen. Misschien moet dat onze nieuwe slogan worden, als we willen blijven geloven in elkaar. Ik kan het iedereen aanraden.