Mevrouw, hoe kun je in een goede God geloven in deze wereld?

Als godsdienstlerares in het GO!-onderwijs heeft Caroline Van Uytven soms gemengde klassen waarin ook leerlingen zitten die niet-confessionele zedenleer volgen. Toen ze met zo’n gemengde klas van het zesde middelbaar het filmproject Wil behandelde, stelde een van hen een vraag die leidde tot een diep interlevensbeschouwelijk gesprek.

Mevrouw, je kan toch echt niet zeggen dat er een goede God is als je kijkt naar de wereld? Hoe bekijkt u dit als gelovige?

De leerkracht besloot een persoonlijk antwoord te geven, over hoe het beeld van de 'goede God' haar niet hielp toen ze haar dochtertje verloor, en veel meer had aan het beeld van de mee-lijdende God. Maar dat antwoord kon voor de leerling uiteindelijk toch niet volstaan. Had ze het goed aangepakt? Hoe zouden haar collega’s het doen? Van Uytven stelde de vraag in de Facebookgroep voor godsdienstleerkrachten van het secundair onderwijs. Ook daar ontstond een boeiend gesprek. 

Lees verder onder de foto.

– Caroline Van Uytven • Antwoorden jullie persoonlijk op zo’n vraag of eerder vanuit godsbeeld en andere zaken rond God en lijden? Ik blijf het een moeilijke vinden.

Ze kreeg onder meer onderstaande reacties.

– Mieke Mouton • God is geen tovenaar die met 'hocus pocus' al het leed uit de wereld kan verwijderen. De mens is inderdaad een vrij wezen. Wij kunnen ervoor kiezen om het goede te doen, maar we kunnen er ook voor kiezen om dit niet te doen. Verleidingen als macht, eer, roem, geld loeren altijd om de hoek.

Ik spreek zelf ook nooit over de 'goede' God. Dat klinkt een beetje zoals Sinterklaas of zo...

God is in mijn ogen eerst en vooral de Schepper en de Heilige Geest is de positieve energie die mensen in staat stelt te kiezen voor het goede, al is dat niet de gemakkelijkste weg. En de Zoon (en de andere profeten) zijn er gekomen om ons de juiste weg te wijzen. Dus lijden is vaak iets wat mensen elkaar aandoen. Andere soorten lijden, zoals ziekte, tegenslag en natuurrampen, horen dan volgens mij gewoon bij het leven. In zo'n situaties kan het geloof net steun bieden en ons in staat stellen dankbaar te blijven. Denk aan het verhaal van Job.

– Carolien Moons • In mijn ervaring: altijd persoonlijk! Alleen zo ondervindt een leerling dat we echt vanuit onze eigen overtuigingen les geven en geen dogma volgen. Ikzelf geloof niet in God die als tovenaar kan ingrijpen en al het lijden uit de wereld kan halen. Het lijden is afkomstig van de mens, net zoals ook de mens verantwoordelijk is om Gods Liefde te verspreiden. God lijdt en heeft samen met ons lief.

– Jan Glorieux • Is Jezus Christus niet gestorven, gemarteld, enz.? Het kruis wordt in het christendom erkend als een realiteit, we worden niet opgezadeld met een soft beeld van de wereld. Maar toen volgde de verrijzenis, de overwinning op de dood...

– Ellen Van de Velde • Lijden is eigen aan ons aardse bestaan. Het is een doorgang, iets waar we door moeten, wat ons tekent maar ook laat groeien als mens. God is ons steeds nabij, ook in het lijden. Ons richten tot God kan ons sterken en troosten bij dit aardse lijden.