Missionair gezin welkom in Diest

Eerste leden Gemeenschap Paus Johannes XXIII arriveren in juli in België

In het Noord-Italiaanse Padua stijgt de spanning in het gezin van Andrea Ruffato en Alessandra Frison. Het is volop afscheid nemen van familie en vrienden, want half juli verhuist het gezin met zeven kinderen definitief naar België. Daar zal het met open armen worden ontvangen door de geloofsgemeenschap in Diest, de stad van de heilige Jan Berchmans, die eeuwen geleden de omgekeerde beweging maakte richting Rome. „Ik hoop dat het Italiaanse gezin ons leert oog te hebben voor de kwetsbare medemens”, zegt Felix Van Meerbergen, deken van Diest.
Andrea Ruffato en Alessandra Frison maken deel uit van de Comunitá Papa Giovanni XXIII. De Gemeenschap Paus Johannes XXIII gemeenschap is een katholieke lekengemeenschap die bijna vijftig jaar geleden werd gesticht in het Italiaanse Rimini door Don Orste Benzi en die vandaag wereldwijd vestigingen heeft. „Via gezinnen zetten de leden zich in voor mensen in de rand van de samenleving. Meer nog, ze gaan met die mensen samenleven in gezinsverband. Het is één grote spirituele familie”, zegt Paul Van Bets, medewerker diaconie in het vicariaat Vlaams-Brabant en Mechelen. „De Gemeenschap Paus Johannes XXIII nam enkele jaren geleden contact op met wijlen mgr. Lemmens, omdat ze ook graag in België aanwezig wilde zijn. Met enkele mensen van het vicariaat bezochten we de Comunitá Papa Giovanni XXIII en, toegegeven, we waren zeer onder de indruk. Zij leven er samen met de minsten in de samenleving, sober, in gebed en in broederschap. De gemeenschap is verspreid over de vijf continenten. We vonden voor hen uiteindelijk een oplossing in Diest. De kerkfabriek stelt er een huis ter beschikking en de geloofsgemeenschap zal het gezin helpen opvangen.”
Andrea Ruffato en Alessandra Frison hebben vier kinderen: Matilde (16), Ester (12), Clara (10) en Misaele (6 maanden). Volgens hun charisma namen ze ook met veel liefde drie andere kinderen op in het gezin: Loris (19), een jongen met een verstandelijke beperking, Carlo (10) uit Ghana en Marta (4) uit Bosnië en Herzegovina, een hulpbehoevend meisje met een zware beperking. Eind april kwam de familie kennismaken met de Demerstad, maar voornamelijk om er praktische kwesties te regelen.
„Denk maar aan taallessen, onderwijs, huisvesting, medische begeleiding, aangepast werk voor de oudste zoon enzovoorts”, legt Paul Van Bets uit. „Financieel zal het gezin niets tekortkomen. Alles wordt betaald door de Gemeenschap Paus Johannes XXIII, maar desondanks zal het gezin hedendaags sober leven. Ik sluit niet uit dat de ouders uit werken gaan, maar inkomsten komen terecht in de gezamenlijke pot van de gemeenschap. Het gezin zal echter goed begeleid worden door de plaatselijke geloofsgemeenschap met steun van het vicariaat in Mechelen.”
„Ik weet niet hoe het zal uitdraaien”, zegt de Diestse deken Felix Van Meerbergen. „Dat zullen we samen moeten ontdekken. Toch denk ik dat we hier een kans hebben die we niet mogen missen. Het gezin zal worden opgenomen in onze geloofsgemeenschap en missionair en diaconaal getuigen, maar allereerst moeten ze Nederlands leren. Hun aanwezigheid zal ons hoe dan ook openbreken uit onze cocon. Ze dagen ons uit een parochie te worden met een diaconaal profiel, een parochie met een zending die verder reikt dan overleven. We zijn te veel bezig met binnenkerkelijke kwesties en te weinig aanwezig op het terrein. We zullen het gezin beslist betrekken bij diverse activiteiten, met zorg voor diaconie, de armen, de mensen met een beperking en de liturgie. Ik hoop dat ze ons mogen evangeliseren en ons iets laten voelen van de Heilige Geest. Wat ze doen is alleszins mooi en groots.”