Na 40 jaar in Limburg keert zuster Mariani terug naar Indonesië: ‘Ik vertrek met dankbaar hart’

We ontmoeten zuster Mariani in de pastorie in Leut, het gemeenschapshuis van de Liefdezusters van de heilige Carolus Borromeus. Het Maasdorp is een bijzondere plek voor de congregatie, want het is de geboorteplek van hun stichteres Elisabeth Gruyters. De gastvrijheid in de pastorie is grenzeloos. De onlosmakelijke Limburgse vlaai bij de koffie wordt hier vervangen door… loempia’s. 

Zuster Mariani gaat zitten in de gesprekskamer en kijkt wat voor zich uit. ‘Wat is het snel gegaan’, fluistert ze. ‘Ik ben God zo dankbaar dat ik hier in het bisdom Hasselt ben terechtgekomen. Hij heeft mij gezonden en gedragen, en ik heb veel mogen ontvangen van de mensen hier. Wat een mooi en zinvol werk heb ik hier mogen doen. Maar mijn werk hier is voltooid. Ik laat iets achter wat nog kan groeien en bloeien. Ik vertrek dan ook met een blij en dankbaar hart volmooie herinneringen. Ik draag Limburg voor altijd met me mee.’  

Zuster Mariani kwam op 11 september 1985 in ons land aan. ‘Ik wist aanvankelijk niet waar België op de wereldkaart lag’, zegt ze met een glimlach. ‘De taal, het klimaat, de cultuur, alles was vreemd. Vooral het Nederlands leren was een zware opgave. Dat heb ik geleerd in ons moederklooster in Maastricht. Ik vond het echt moeilijk, maar ik hield vol. Het geloof en mijn roeping gaven me kracht. Bovendien vond ik het een grote eer om aan de slag te gaan op de plek waar onze stichteres opgroeide.’ 

Vaste waarde

Zuster Mariani bouwde in ons bisdom aan een nieuwe thuis, ze werd ook een vaste waarde in het kerkelijk leven. Ze groeide uit tot een vertrouwd gezicht, altijd herkenbaar aan haar positieve ingesteldheid en haar hartelijke glimlach. Ze begon als kosteres in de Maasmechelse dorpen Meeswijk en Mariaheide en leidde er het kinder- en volwassenenkoor. Vervolgens kreeg ze een opdracht als catechist in enkele parochies in Gingelom, waar ze eveneens de zangkoren leidde. In de jaren 1990 werd ze missie-animatrice voor Missio, om finaal in 1999 door onze toenmalige bisschop Paul Schruers benoemd te worden tot parochieassistente in het dekenaat Maasmechelen. In het millenniumjaar stond ze ook mee aan de wieg van Sint-Vincentius Maagd der Armen Maasmechelen, waar ze een kwart-eeuw later nog altijd wekelijks helpt met de voedselbedeling voor ruim 100 gezinnen. ‘Vrijdag is een heilige dag voor me’, zegt ze daarover.

Mariani’s werk wordt al vier decennia gekenmerkt door eenvoud, trouw en een diepe verbondenheid met de mensen om haar heen. ‘Ik heb goed kunnen samenwerken met alle teams en priesters. Zij zitten allemaal in mijn hart. Elke opdracht heb ik met veel liefde vervuld’, benadrukt ze. ‘Ik heb graag catechese gegeven. Gods Woord delen aan kinderen en jongeren voelt telkens als een geschenk.’ 

Achterlaten

Begin januari 2026 keert zuster Mariani definitief terug naar Wonogiri, in Indonesië, waar ze tot haar zending naar België een inspirerende figuur was als godsdienstleerkracht. ‘Na acht jaar moest ik mijn parochie en de honderden kinderen aan wie ik lesgaf achterlaten’, vertelt ze. ‘De geschiedenis herhaalt zich, want ook nu weer moet ik loslaten. Dat ontroert me wel, maar met zuster Aufrida, zuster Fernanda en binnenkort met zuster Rosemary Peter uit Tanzania oogt de toekomst mooi. Ik stel me in Wonogiri opnieuw ter beschikking van de congregatie.’  

Op zondag 21 september (15.00 uur) vindt in de Sint-Pieterskerk in Leut een dankviering plaats met bisschop Hoogmartens.