Nieuwe prior in Saint Charbel

Zowat tien jaar geleden beslisten de paters norbertijnen van Averbode het klooster van Bois-Seigneur-Isaac bij het Waals-Brabantse Eigenbrakel voortaan te verhuren aan de Libanees-maronitische orde (‘Ordre Libanais Maronite’), een kloosterorde die in de 18de eeuw binnen de oosters-katholieke maronitische Kerk van Libanon het licht zag. De maronieten waren al een tijdje op zoek naar een tweede klooster voor hun priesterstudenten in Louvain-la-Neuve of Parijs, naast het Romeinse klooster waar de maronitische studenten inwonen die aan universiteiten in de Eeuwige Stad studeren.

Het klooster in Bois-Seigneur-Isaac wordt sindsdien ‘Saint Charbel’ genoemd.

Kluizenaar

Sint-Charbel heette eigenlijk Youssef Antoun Makhlouf en was een monnik van de Libanees-maronitische orde die zich eind 19de eeuw terugtrok in een kluis nabij de abdij van Sint-Maron van Annaya in de bergen ten noorden van Beiroet. Hij werd in 1975 door paus Paulus VI heilig verklaard. Maar Père Charbel is de heilige Charbel niet, lacht Charbel Eid alle zorgen weg nu bekendgemaakt werd dat hij als prior van het klooster van Sint-Charbel in Bois-Seigneur-Isaac vertrekt en er opgevolgd wordt door zijn vrij timide confrater Georges Lichaa. Charbel Eid is allesbehalve timide; ontelbaar is het aantal initiatieven dat hij de voorbije tien jaar nam.

Normaal blijft een prior voor hooguit negen jaar. Pater Charbel Eid

Orderegels

Dat de generale raad van de Libanees-maronitische orde Charbel Eid na meer dan tien jaar een nieuwe opdracht geeft – wellicht in Libanon zelf – is eigenlijk normaal: de orderegels schrijven voor dat een prior hoogstens drie mandaten van drie jaar uitdient en pater Charbel was al aan een vierde mandaat begonnen. Maar het blijft vreemd: het afscheid van afgelopen weekend was het eerste gebeuren in Bois-Seigneur-Isaac dat Charbel Eid niet zelf had opgezet. Dit was een bouwval toen de norbertijnen vertrokken, zegt menig getrouwe van Bois-Seigneur-Isaac. Maar wat pater Charbel Eid er achterlaat, is allesbehalve een bouwval meer.

Devotie voor het Heilig Bloed

Het klooster van Saint Charbel ligt er nu piekfijn bij en pater Charbel liet onlangs ook een prachtige moderne receptiezaal voor pelgrims optrekken en de kloostertuin opknappen. In 2010 had ik iets meer dan drieduizend hosties nodig, vertelt de uittredende prior, nu komen hier jaarlijkse vijftigduizend mensen ter communie. De kleine gemeenschap van Libanese monnik-priester-studenten wist niet alleen de aloude devotie voor het Heilig Bloed in Bois-Seigneur-Isaac terug aan te zwengelen, maar voegde er de oosterse traditie van pelgrimstochten en gebedsgenezingen van Sint-Charbel aan toe. Er komen ondertussen meer dan zeventigduizend mensen per jaar langs.

Steuncomité voor Oosterse christenen

Naast vele andere initiatieven – gebedsgroepen, ondersteuning van daklozen, noem maar op – maakte prior Charbel Eid van het klooster in Waals-Brabant ook een thuis voor de oosterse christenen in ons land, in de eerste plaats voor de Libanees-maronieten, maar ook voor Syrisch-katholieken, Chaldeeuws-katholieken of melkieten en zelfs voor Syrisch-orthodoxen of andere denominaties van buiten de katholieke familie. Het is ook in Bois-Seigneur-Isaac en onder impuls van Charbel Eid en de Nijvelse dokter Simon Najm dat het Belgische Steuncomité voor Oosterse christenen werd opgericht en het komt nog altijd in het klooster van Saint Charbel samen.

Opvolging

Voor Georges Lichaa was het een hele verrassing dat zijn kloosterorde hem vroeg om Charbel Eid op te volgen. De moraaltheoloog dacht dat hij na vijf jaar studie en zorg voor het gastenverblijf in Saint Charbel naar Libanon terug zou moeten om er zijn doctoraat in de moraaltheologie af te werken. Niet dus: pater Lichaa krijgt de zware erfenis van Charbel Eid op zijn frêle schouders. Maar de vele sympathisanten van de Libanees-maronitische gemeenschap verzekerden er hem van dat hij er niet alleen voor staat. Zoals altijd is de opvolging van een charismatisch stichter het moment waarop de continuïteit pas echt een aanvang kan nemen.