Pasen is geen rooskleurig visioen - Kolet Janssen [column]

Pasen is het feest van het nieuwe leven dat sterker is dan de dood. Met de dood van Jezus is het niet afgelopen, dat bewijzen vele mensen elke dag opnieuw.

Maar ook al helpt de natuur een stevig handje mee om ons te overtuigen van de nieuwe levenskracht die na elke winter weer opduikt, toch is het nieuwe leven niet altijd en voor iedereen even gemakkelijk te bespeuren.

We krijgen aan de lopende band beelden voorgeschoteld die ongeveer het tegendeel bewijzen: het lijkt er eerder op dat dood en ellende ons meer en meer in de greep krijgen. 

Het gaat bergaf met het klimaat en we weten niet hoe onze planeet zal overleven. 

Er is op diverse plekken oorlog en geweld waarvan ook kinderen en oude mensen het slachtoffer zijn. En in een doordeweekse kerk zie je zoveel grijze haren en kale hoofden dat het moeilijk is om je de toekomst voor te stellen. Ook in ons persoonlijk leven krijgen we weleens een flinke dreun.

Nieuw leven is in onze wereld soms ver te zoeken.

Dan is het goed om te beseffen dat Pasen geen rooskleurig visioen is. Het is geen dag om languit te gaan liggen, naar de horizon te staren en te dromen van een toekomst zonder problemen. Dat visioen is nog te ver weg om nu van te leven.

Misschien is Pasen eerder een dag waarop je om je heen kijkt en voor iemand het verschil maakt. 

Waarop je er ondanks alles toch weer probeert in te geloven. Waarop je er het beste van probeert te maken, elke dag opnieuw. Met vallen en opstaan. Waarbij je om de beurt de mens bent die valt en degene die hem weer overeind helpt.

Ook Jezus is gevallen en weer opgestaan. Zijn liefde voor zijn Vader, voor de mensen en voor het leven heeft hij niet losgelaten.

Nieuw leven komt er niet vanzelf. Soms moet je er echt naar op zoek gaan. 

Net zoals kinderen speuren naar paaseieren in de tuin. Soms zie je het pas als je al bijna de moed hebt opgegeven. Maar het is de moeite meer dan waard.

Zalig Pasen!