Pastoraal werker Jordy Heremans: ‘Kleine kerkdorpen en stilte inspireren me’

We ontmoeten Jordy in de pastorie in Waanrode, het bloemendorp van Kortenaken. Het historische pand uit 1767 in de schaduw van de Sint-Bartholomeuskerk is op dinsdag, donderdag en vrijdag de werkplek van de kersverse pastoraal werker. In deze periode maakt hij geleidelijk aan kennis met de elf parochies in het oosten van het aartsbisdom die onder de twee pastorale zones vallen. Jordy is onder meer verantwoordelijk voor diaconie, communicatie en schoolpastoraal en na een bijkomende opleiding wil hij ook graag de uitvaartliturgie leiden.

Jordy is geen onbekende in de pastorale regio Tienen. Na zijn opleiding theologie in Leuven ging hij aan de slag in het bedevaartsoord van Scherpenheuvel. Geen onbetreden terrein voor hem, want hij was er misdienaar en parochiaal vrijwilliger. Hij onthaalde er pelgrimsgroepen, werkte op het parochiesecretariaat en ondersteunde de liturgische eredienst als koster. Het Huis van Maria werd voor hem zowaar een tweede thuis.

Kaarsje

‘Ik ben opgegroeid in Testelt’, vertelt hij. ‘In ons gezin was het haast een traditie om op zondagnamiddag het gebedsmoment bij te wonen in de basiliek in Scherpenheuvel en er een kaarsje te gaan branden. Vervolgens maakten we een wandeling in de buurt en reden dan door naar Betekom, waar mijn grootmoeder woonde. Ze keek altijd uit naar dat moment en vond het fijn dat we wekelijks een kaarsje voor haar lieten branden. De basiliek was dan ook vaak een gespreksonderwerp. Ze stierf toen ik 12 was. Haar overlijden had een enorme impact op me. Voor mij werd de basiliek dan ook een verbindingsplek.

Het kaarsje wakkerde echter een groter vuur aan. Jordy’s geloof groeide en stilaan droomde hij van het echte pastoraal werk. Wat op z’n vijftiende begon als misdienaar is vandaag dus realiteit in hartje Hageland. Al had zijn eerdere bachelor¬opleiding biomedische laboratorium¬technologie aan de UCLL in Leuven er misschien anders over kunnen beslissen.

‘Neen, dat denk ik niet’, lacht hij. ‘Ik ben blij met die opleiding, maar ik voelde al snel dat mijn toekomst in het pastorale werk zou liggen. Weet je, ik ervaar deze functie niet zozeer als een beroep, veeleer als een roeping. Ik probeer Zijn geest zo goed mogelijk te laten werken in mij.’

Jordy Heremans: ‘Ik ben ervan overtuigd dat we van de geloofsgemeenschappen in Kortenaken en Bekkevoort bloeiende en levendige gemeenschappen kunnen maken. De heropstart van de Sacramentsprocessie in Bekkevoort na zestig jaar was alvast een groot succes: buiten alle verwachtingen. Ik hoop ook dat we de liturgie kunnen versterken en mensen opnieuw naar het gebed en de stilte kunnen brengen. In de stilte vinden we onze krachten en onze tekortkomingen. We kunnen er onze band met God aanscherpen. Iedereen kan eenvoudigweg even komen verwijlen in de kerk en een kaarsje komen branden. Het effende voor mij als jonge gelovige alleszins een mooi begaanbaar pad. Maar de band met God aanhalen kan op vele manieren. Ik besef uiteraard zeer goed dat we in uitdagende tijden leven. Toch zullen we stap voor stap verder moeten bouwen aan de Kerk van morgen. Dat die anders zal zijn dan vroeger, staat intussen wel vast.’