Patrick Van der Vorst, de kunstschatter die priester werd. Aflevering 3: leven & werk in Westminster
Een jaar na zijn eerste tijdelijke benoeming als parochiepriester in het landelijke Enfield, werd Patrick van de Vorst al benoemd tot Cathedral Precentor and Prefect of the Sacristy van de kathedraal van Westminster. Een heel andere realiteit, vertelt hij in aflevering 3 van onze documentaire. Wat neemt hij nog mee uit zijn ‘vorig leven’ als kunstschatter? Hoe ziet een dag in zijn leven er vandaag uit?
Bekijk de video.
Zijn dagen in de kathedraal beginnen vroeg. Om kwart voor zeven ontwaakt het gebouw in stilte wanneer hij het alarm uitschakelt en enkele lichten aansteekt. De dag is gevuld met gebed, vieringen en ontmoetingen, maar vooral met het sacrament dat hier nog bijzonder sterk leeft: het sacrament van de verzoening. Elke dag komen talloze mensen langs om te spreken, stil te vallen, te vragen om vergeving of opnieuw te mogen beginnen. Het sacrament is er geen straf, zegt hij, maar een bevrijding. Een mens mag het verleden neerleggen en opnieuw ademen.
‘Mijn belangrijkste boodschap als ik preek of biecht hoor, is dat mensen zich geliefd mogen weten door God.’
Patrick van der Vorst
Ondanks het feit dat katholieken in Groot-Brittannië een minderheid vormen, bruist Westminster Cathedral van leven. Elke week bezoeken tienduizenden mensen de kerk, en op zondag komen honderden gelovigen samen om de eucharistie te vieren. Opvallend daarbij is dat jongvolwassenen opnieuw hun weg naar de kerk lijken te vinden. Patrick merkt hoe zij vragen stellen die verder reiken dan het alledaagse. Ze zoeken iets wat blijft. Iets wat waar is. Iets wat richting geeft.
In Londen zie ik steeds meer jonge mensen terugkeren naar de kerk. Ze zoeken iets wat standhoudt. Iets wat waar is.
Patrick Van der Vorst
Heb je genoten van de documentaire? Abonneer je op ons YouTubekanaal en klik op het klokje om altijd als eerste op de hoogte te zijn van nieuwe video's. Laat gerust een reactie achter of geef de video een duimpje.




