Paus Franciscus over barmhartigheid ontvangen en geven

Laten wij ons vernieuwen door de vrede, de vergiffenis en de wonden van de barmhartige Jezus. Laten we vragen om de genade om getuigen van barmhartigheid te worden. Alleen op die manier zal ons geloof levend blijven en ons leven verenigd. Alleen zo kunnen wij Gods Evangelie, dat het Evangelie van barmhartigheid is, verkondigen. Zo klonk de oproep van paus Franciscus uitsprak in zijn homilie in de eucharistieviering op de zondag van de Goddelijke Barmhartigheid, die op de tweede paaszondag of Beloken Pasen wordt gevierd. Want als de liefde alleen om onszelf draait, wordt het geloof dor, onvruchtbaar en sentimenteel. Zonder anderen wordt het geloof onmondig. Zonder werken van barmhartigheid sterft het, zei de paus. De viering vond plaats in de 16^de-eeuwse Santo Spirito in Sassia, de Heilige Geest van de Saksenkerk, op enkele honderden meter van het Sint-Pietersplein, die in 1994 door paus Joannes Paulus II werd aangewezen als de officiële kerk van de Goddelijke Barmhartigheid in Rome.

Gevangenen

In overeenstemming met de in Rome geldende coronavoorschriften werd slechts een 80-tal mensen toegelaten in de kerk. Onder hen bevonden zich mannelijke en vrouwelijke gevangenen, verpleegsters, mensen met een beperking, vluchtelingen, een migrantengezin en enkele priesters van de missionarissen van Barmhartigheid, die samen met de paus aan het altaar stonden. De eucharistieviering werd live uitgezonden en gestreamd op de sociale media om zo een breder publiek te kunnen bereiken.

Lees verder onder de foto.

De paus begon zijn homilie met eraan te herinneren hoe de verrezen Jezus de verrijzenis van de leerlingen teweegbracht door hun geesten op te wekken en hun levens te veranderen. Hij deed dit met barmhartigheid. Omdat zij die barmhartigheid hebben ontvangen, worden zij op hun beurt barmhartig, zei de paus. Zij ontvangen barmhartigheid van Hem door drie gaven: de vrede, de Geest en zijn wonden.

Barmhartigheid ontvangen en geven

Dit is wat de apostelen deden, sprak de paus, wijzend op de Handelingen van de Apostelen. Barmhartigheid ontvangend, werden zij op hun beurt barmhartig. Niemand maakte aanspraak op privébezit van enig bezit, maar alles wat zij bezaten werd gemeenschappelijk gehouden, wat volgens de paus puur christendom is, en geen communisme. Hun angsten waren weggenomen door de wonden van de Heer aan te raken. Toen waren ze niet langer bang om de wonden te helen van mensen in nood. De paus besloot zijn homilie met een oproep aan allen om niet onverschillig te blijven. Laten wij, nu wij barmhartigheid hebben ontvangen zelf barmhartig worden, zei hij.

Lees verder onder de afbeelding.

Zondag van de Goddelijke Barmhartigheid

Het feest van de Goddelijke Barmhartigheid is relatief nieuw op de liturgische kalender. Het kwam er op initiatief van paus Joannes Paulus II en zijn verering voor de Poolse zuster Faustina Kowalska, die in 1938 op haar 33^ste overleed.  Zij noemde zichzelf een apostel van de devotie tot de Goddelijke Barmhartigheid. Ze had verschijningen van Jezus, die haar herhaaldelijk vroeg om een feestdag te wijden aan de Goddelijke Barmhartigheid en dit feest te vieren op de zondag na Pasen. Dat is het geval sinds de heiligverklaring van zuster Faustina op 30 april 2000.

Op basis van de aanwijzingen van zr. Fautina maakte de Poolse kunstenaar Eugeniusz Kazimirowski een schilderij van Jezus als de Goddelijke Barmhartigheid. Later volgden andere versies. De meest beroemde is die van Adolf Hyła in 1943. Dit schilderij hangt in het Heiligdom van de Goddelijke Barmhartigheid in Krakau. Een kopie daarvan bevindt zich in de Santo Spirito in Sassiakerk, die door Joannes Paulus II werd bestemd tot heiligdom van de Goddelijke Barmhartigheid.

Bron: VaticanNews/kro-ncrv.nl