Pierre Trouillez ontleedt Franse revolutie en het christendom

In een nieuw boek beschrijft Trouillez de gewelddadige scheiding tussen kerk en staat in Frankrijk, maar ontzenuwt hij ook enkele misverstanden.

Priester en kerkhistoricus Pierre Trouillez (74) uit Diest vult zijn indrukwekkende bibliografie aan met een opnieuw een lijvig werk: De Franse revolutie en het christendom – de gewelddadige scheiding tussen kerk en staat.

Trouillez verdiept zich in de relatie tussen de Franse staat en kerk in een cruciale periode: de revolutiejaren 1789-1799. Daarin weerlegt hij onder meer de misvatting dat er heel de revolutionaire periode sprake was van kerkvervolging. Ook wordt aangetoond dat de poging om een nationale kerk op te zetten, als tegenhanger van Rome, mislukte doordat de antichristelijke staat deze kerk tot een instrument van zijn beleid wilde reduceren.

‘Er waren voldoende Fransen die graag van het overheersende katholicisme uit hun vroegere jaren verlost waren, wat nog niet betekent dat zij met de kerkvervolging instemden. Anderen wilden katholiek blijven, maar zonder de verworvenheden van de Revolutie op te geven. Een roomse priester die de klok naar de tijd vóór 1789 wilde terugdraaien, was bij hen dan ook aan het verkeerde adres. Voorts waren er genoeg katholieken die niet als held(in) geboren waren en in deze gevaarlijke tijden liever niet hun nek uitstaken. Maar er waren er dus ook die bereid waren risico’s te nemen om de ontkerstenaars een spaak in het wiel te steken.’

Eerder publiceerde Trouillez onder meer:

De Germanen en het christendom. Een bewogen ontmoeting (5de-7de eeuw). Omniboek, 2019
De Franken en het christendom (550-850) – een rechte lijn. Davidsfonds, 2016
Bevrijd en gebonden. De Kerk van Constantijn (4de – 5de eeuw). Davidsfonds, 2006
Van Petrus tot Constantijn. De eerste christenen. Davidsfonds, 2002

• De Franse Revolutie en het christendom, De gewelddadige scheiding tussen kerk en staat, Omniboek, 2020,