Pleidooi voor respectvol rentmeesterschap in omgang met dieren

Volbloed aanhanger van het antropocentrisme Eddy Decuypere (KU Leuven) fileert het grootschalige experiment dat domesticatie heet. Door zijn genetische, ethische en maatschappijkritische overwegingen heen breekt de emeritus hoogleraar een lans voor respectvol rentmeesterschap.

Wel bête, niet dom

Een welbegrepen antropocentrisme blijft voor Decuypere de meest wijze en werkbare opstelling in onze omgang met dieren. Wars van het dedain waarmee rationalisten alle in hun ogen domme dieren – conform de dubbele betekenis van bête in het Frans – bejegenen, pleit hij voor respectvol rentmeesterschap.  Ik ben de eerste om te ijveren voor het behoud van soorten en rassen. Toch blijven individuele dieren aan ons ondergeschikt.

Vandaar vind ik discussies over onverdoofd slachten erg overtrokken.

In Afrika heb ik slachttaferelen aanschouwd die beslist de nodige menselijkheid missen. Binnen Europa is evenwel geen vuiltje aan de lucht. Zelfs de oude werkwijze – waarbij landbouwers een slachtrijp schaap verdoven met een welgemikte tik van de hamer – vind ik volstrekt aanvaardbaar. Bij medeburgers die door dergelijke methodes geschokt zijn, denk ik onwillekeurig aan de katharen terug. Die ketters hebben onze dieren een ziel toegeschreven, wat is uitgemond in hun veganistische levensstijl avant la lettre.   

Van vereenzaming naar vertroeteling

Ach, wanneer discussies met hedendaagse veganisten of andere verwoede dierenliefhebbers op dovemansgesprekken uitdraaien, ligt daaraan eenzelfde misverstand ten grondslag, klinkt het scherp.  Op het stuk van dierenrechten verwarren velen welzijn van overige soorten met de waarde die zij voor ons hebben. Door een bijna bovenmenselijk belang te hechten aan pakweg paarden, krijgen ze in gespecialiseerde centra peperdure kankerbehandelingen, met verpleging de klok rond. Oude labradors dienen heupoperaties te ondergaan, omdat baasjes niet langer in staat blijken gewoon afscheid te nemen. Wraakroepend vind ik dergelijke excessen. Om zoiets aan de kaak te stellen, lijkt me een eigentijdse Van den vos Reynaerde geboden. Welke personages ik laat opdraven in die onuitgegeven satire? Onder anderen veebaronnen en batterijkippen. Een bonte verzameling die hopelijk helpt onze verhoudingen tussen mens en dier opnieuw in een kritisch licht te zien.

Achter extreme manifestaties van dierenliefde schuilt naar mijn mening veel vertwijfeling.

Vertroeteling volgt steevast op vereenzaming. Ook zinverlies en de afnemende invloed van al dan niet christelijke grote verhalen verklaren veel. Uit die gevoelens van verlatenheid pogen broodfokkers voordeel te puren. Tijd om hen langs satirische weg met gelijke munt terug te betalen.   

• Lees de integrale tekst van het interview met prof. Eddy Decuypere in Tertio. Het interview maakt deel uit van een dossier n.a.v. Werelddierendag (4 oktober)
• Bron: Tertio