Priester wint de lotto

Priester André Quintelier schreef talloze spirituele cursiefjes. Hij bundelde ze nu in het boek ‘Alleen maar een sjaal’. Een voorsmaakje.

Lotto

Ik zou de lotto wel eens willen winnen, zei iemand mij naar aanleiding van mijn nieuwjaarswensen. Hij is zeker niet de enige, als je ziet hoeveel mensen wekelijks meespelen op het kansspel.

Ja, ik wil ook wel eens een grote speelpot binnenrijven. Een aantal projecten die mij dierbaar zijn, zouden er wel bij varen. En voor mezelf zou ik wel een kistje topwijn zien zitten. Een fles lekkere wijn drink je overigens toch niet alleen.

Tot dusver mijn eerste reactie. Nadien dacht ik:

Als je een goeie job hebt, een dak boven je hoofd, een aanvaardbare gezondheid en een aantal mensen die je genegen zijn, dan heb je veel redenen om je te voelen als iemand die het groot lot gewonnen heeft.

Ik voelde me plots veel rijker dan ooit voordien.

Als een mens niet goed oplet, vergeet hij wel eens wat hij wél heeft. Als hij wat scherper kijkt, krijgt hij zelfs meer zicht op wat hij nu echt niet nodig heeft om zich goed in zijn vel te voelen.

De eerste week van het nieuwe jaar bleef die gedachte doorwerken. Ik was ‘s morgens extra tevreden met een verse kop koffie en een lekkere boterham, met de ijver van de vroege opstaanders bij Radio Een, daarna met mijn auto, de computer, de verwarmde werkplaats, de vriendelijk collega’s, de aangepaste bureaustoel, een aantal wensen van geluk in de mailbox, de lekkere lunch ’s middags, ... En zo ging dat maar door, tot ik ‘s avonds onder mijn dons kroop en in het donker fluisterde tegen mezelf:

André, je hebt vandaag weer de lotto gewonnen.

Over het boek en de auteur

André Quintelier is priester van het bisdom Gent en sedert 1995 verbondelijk pastor van de Christelijke Arbeidersbeweging ACW, nu beweging.net, en deeltakken in het Verbond Gent-Eeklo. In die hoedanigheid schreef hij honderden bezinningen en spirituele cursiefjes.

In Alleen maar een sjaal bundelt hij de sterkste teksten die de tijd overstijgen. In eenvoudige woorden staat hij even stil bij een feest, een voorval, een flard van een gesprek, een bezorgdheid over de samenleving, een vraag of een uitdaging. Geen grote traktaten of complexe redeneringen dus. Enkel wat woorden als een sjaal voor als het koud is of om te draperen, als bescheiden touch bij de kleding van elke dag.