Romy Kersten las deze maand het Lucasevangelie: wat leerde ze eruit?

Het is een maand voor het kerstfeest. Overal zijn advertenties voor kerstdecoratie te vinden, zie ik heerlijke desserts om te proberen en staat mijn sociale media vol met Black Friday-deals. De christelijke influencers komen op mijn telefoonscherm met een andere oproep: ‘Lees het evangelie volgens Lucas.’ Het is een challenge die ieder jaar terugkomt. Dit jaar volgde ik hun advies en begon zelf te lezen. Wat kwam ik meer te weten over Jezus én over mijzelf?

Het werkt als volgt. Het evangelie volgens Lucas heeft 24 hoofdstukken. Wanneer je begint met lezen op de eerste dag van december heb je het boek precies uitgelezen met kerstavond. Je leest over het hele leven van Jezus, van Zijn geboorte doorheen Zijn openbare leven, van het passieverhaal tot de verrijzenis. Het is misschien niet specifiek gericht is op de menswording van God zoals de lezingen in de adventsperiode volgens het lectionarium. Toch is het een mooie manier om in de dagen tot kerst Jezus beter te leren kennen en een stukje meer met Hem te leven.

De betekenis van Kerstmis

Na mijn bekering kreeg Kerstmis ineens een hele andere lading. Voordat ik christen was, ging het vooral om die ene warme gezellige dag met veel lekker eten, het samenzijn met familie en alle leuke cadeautjes die ik ontving. Toen ik in het begin van 2020 het geloof leerde kennen, kwam ik er ineens achter dat kerst om nog veel meer gaat. Mijn familie is niet religieus en ik had dan ook geen idee waarvoor het kerstfeest stond. Wel stond er altijd een kerststal onder de boom. Ik had een vaag idee wie het baby’tje in de kribbe was, maar als Nederlander zonder enig godsdienstonderwijs was mijn kennis minimaal. Ik besefte niet dat dit hetzelfde Jezus was die later aan het kruis werd afgebeeld, en nog minder dat Hij God zelf is.

De geboorte van onze Redder

Als nieuwe christen werd ook ik een aantal jaar geleden beïnvloed door die uitdaging en begon met lezen. Het evangelie volgens Lucas, elke dag één hoofdstuk. Het voelde als een enorme ontdekking. Om na al die jaren voor het eerst te begrijpen wat voor zoveel anderen vanzelfsprekend was. Eindelijk voelde ik de echte kerstvreugde, dat die mooie feestdag een diepere en oorspronkelijkere laag heeft: de geboorte van onze Redder.

Nu, een aantal jaren later, sla ik in deze tijd van het jaar opnieuw elke dag mijn Bijbel open op het Lucasevangelie. Ik was benieuwd of ik er weer zoveel vruchten van mocht plukken als de eerste keer. Nu ik langer naar de kerk ga, merk ik dat dat bijna een gewoonte is geworden en mis ik soms het enthousiasme dat ik in eerste instantie ervaarde. Dat is niet vreemd en ik ervaar God ook op vele andere manieren, bijvoorbeeld in de video’s die ik maak over het geloof. Als katholieke influencer nodigde ik zelf ook mijn eigen volgers uit om mee te doen met de trend.

Het evangelie van Lucas is misschien het meest bekend omwille de parabels over het verlorene. In Lucas 15 vertelt Jezus over hoe de 99 schapen achtergelaten worden om het éne verloren schaap te vinden. Over de vreugde bij het vinden van één enkel muntstuk en natuurlijk het welbekende verhaal over de verloren zoon. 

Wat zou het goed zijn als wij aan het eind van het jaar even extra stilstaan bij die passage. Als wij even de decemberdrukte bij ons neer mogen leggen en mogen beseffen wie wij ten diepste zijn, geliefde dochters en zonen van de Vader. Hoe zijn wij dit jaar van God afgedwaald en op welke manier kunnen wij bij Hem terugkomen? In de wetenschap dat de barmhartige Vader ons altijd met open armen opwacht. 

Dit evangelie is niet alleen een uitstekend middel voor zelfreflectie, maar natuurlijk ook voor barmhartigheid naar onze medemens. Als ik met Kerstmis in een kerk zit die een stuk voller is dan gewoonlijk, betrap ik mijzelf nog wel eens enigszins oordelend. ‘Wisten ze maar hoe waardevol de H. Mis is, dan zouden ze niet enkel met Kerst en Pasen komen.’ Dan weet ik dat ik de rol van oudere zoon mag afleggen en mee mag vieren in de vreugde die de volle kerkbanken met zich meebrengen.

Het jaar van dankbaarheid

Een andere passage uit Lucas heeft mij het afgelopen jaar in het bijzonder gevormd. Ieder jaar kies ik in gebed één woord dat centraal mag staan voor mij in dat jaar. Het jaar 2025 stond voor mij in het teken van ‘dankbaarheid’. Ik kwam tot besef dat ik me al te veel bezighield met alles wat ik nog niet was of had en te weinig oog had voor al het goede dat God wèl heeft gedaan. Dankbaarheid is voor mij een uiting van beleefdheid tegenover God, om Hem de liefde terug te geven die Hem toekomt. Daarbij doet het mij ook nog groeien in vertrouwen. Als ik herken hoe trouw Hij nu is, mag ik vrede ervaren in het feit dat Hij in de toekomst zal voorzien.

In Lucas 10: 11-19 lezen we dat Jezus onderweg is naar Samaria. Daar komt Hij tien mensen tegen met een onreine huidziekte. Ze smeken Hem om hulp en genezing met de woorden: ‘Jezus, meester, heb medelijden met ons!’ Hij beval hen zich aan de priesters te laten zien en onderweg werden ze allen genezen van hun huidziekte. Toch kwam er nadien maar één terug naar Jezus om Hem te bedanken. Om eerlijk te zijn, herken ik mijzelf regelmatig in het gedrag van de negen anderen.

Dankbaarheid is niet altijd gemakkelijk. Wanneer wij iemand verliezen, onze gezondheid ons in de steek laat of financiële problemen opduiken, is ‘dankjewel’ zeggen vaak het laatste wat wij van nature doen. Het is heilzaam om dat in gebed op te dragen, maar laten we ook altijd ruimte proberen te maken voor dankbaarheid. Dat kan simpelweg door elke dag drie dingen op te schrijven waar je God voor wilt danken. Het is een tip die ik kreeg van mijn psycholoog voordat ik christen werd, maar waarvan ik nog altijd de immense waarde inzie. Het klinkt misschien wat simpel, maar het werkt transformerend.

Iedereen raakt wel eens verstrikt in het dagelijks leven, maar het is de kunst om ook hierin God te ontmoeten. Of je nu een warme koffie drinkt, aan het sporten bent of in de winkel staat, overal is er de mogelijkheid om te danken. Zo leren wij net zoals de genezen Samaritaan terug te komen bij God. Wie trouw is in het kleine, zal ook trouw zijn in het grote (naar Lucas 16:10).

Romy Kersten is student Theologie en Religiewetenschappen aan de KU Leuven, katholieke influencer en spreekster. Volg haar via @romykersten19 op Instagram of op TikTok.