Sant’Egidio pro tijdelijke regularisatie mensen zonder papieren

De Sint-Egidiusgemeenschap doet een oproep om mensen zonder wettig verblijf in ons land tijdelijk te regulariseren. Het is voor de volksgezondheid niet verstandig dat een groep mensen nu volkomen buiten beeld blijft, zegt woordvoerder Jan De Volder. Die mensen lopen zoals iedereen gevaar op besmetting met COVID-19, maar zij brengen ook andere mensen in gevaar als zij besmet zijn en omwille van hun illegale verblijf in ons land niet de nodige zorg zoeken of adequaat verzorgd worden. Want inderdaad, mensen zonder papieren hebben niet de minste ziekteverzekering en lopen dus niet gauw naar de dokter, laat staan naar het ziekenhuis.

Mensen zonder papieren hebben recht op dringende medische zorg, maar leven in de praktijk aan de rand van de samenleving. Jan De Volder

Goed bestuur

Bovendien zijn deze mensen momenteel totaal ‘onverwijderbaar’, stelt De Volder. Wie een ‘bevel om het grondgebied te verlaten’ krijgt weet dat, en de overheid die dat ‘bevel om het grondgebied te verlaten’ aflevert weet dat net zo goed. De grenzen zijn nog nooit zo dicht geweest; zowel onze landsgrenzen als de buitengrenzen van de EU worden momenteel streng gecontroleerd. Dat voorkomt het zogenaamde ‘aanzuigeffect’, waarmee tegenstanders altijd zwaaien, argumenteert De Volder. Al wordt dat aanzuigeffect – mensen zouden naar België komen omwille van een regularisatie - mijns inziens wat overroepen, in normale tijden kan het er zijn en nu helemaal niet.

Laat ons dus doen zoals Portugal al doet: mensen zonder papieren nu tijdelijk regulariseren. Jan De Volder

Tijdelijk

Maar wat bedoelt De Volder met ‘tijdelijk’? Het is aan de wetgever om dat uit te maken, maar je zou deze mensen via een lichte procedure perfect een verblijfstitel van pakweg zes of negen of twaalf maanden kunnen geven. In die periode kunnen zij zich dan - mits ‘social distancing’ natuurlijk - op straat begeven, aan hun integratie werken, een job zoeken of vrijwilligerswerk doen, maar vooral … eventuele gezondheidsproblemen meteen melden, zoals ook alle andere bewoners van ons land dat nu absoluut moeten doen. Zij kunnen in ruil gevraagd worden hun verblijfsadres en contactnummer achter te laten, zodat ze bereikbaar worden voor eventuele overheidscommunicatie en niet langer ‘onder de radar’ leven. Nadien kan de overheid die dossiers grondiger onderzoeken om te oordelen of deze mensen al of niet een definitieve regularisatie verdienen.

Lichte procedure

Dreigt zo’n tijdelijke operatie niet grote dossierlast te vereisen? Dat hoeft toch niet, antwoordt De Volder. Je kan die mensen uitnodigen zich in de loop van de maand april bekend te maken en ze dan gewoon een tijdelijke verblijfsvergunning geven.Hoeveel uitzonderlijke maatregelen zagen we de voorbije dagen niet passeren? Tijdelijke werkloosheidsuitkeringen worden uitbetaald nog voor de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening (RVA) dossiers heeft nagekeken, banken schorsen maandelijkse afbetalingen van hypotheekleningen op zonder dat je zelf iets hebt gevraagd, de Vlaamse regering geeft zelfstandigen premies op basis van een verklaring op eer, enzovoort.

Waarom nu ook niet solidair zijn met mensen zonder papieren, die vaak in erg precaire omstandigheden leven? Jan De Volder

Geen cijfers

Over hoeveel mensen gaat het eigenlijk? Dat is het net, zegt Jan De Volder. Vijftigduizend, honderdduizend? Er is niemand in ons land die het weet. Regularisatie is een delicaat politiek discussiepunt: de overheid wil controle houden op wie op haar grondgebied verblijft en geen onwettig verblijf ‘belonen’. Maar uit de vorige twee collectieve regularisatieoperaties (in 1999 en 2009) blijkt net dat deze de rechtszekerheid niet hebben verminderd, maar eerder bevorderd. Dit was telkens een goede maatregel, zegt De Volder resoluut. Die mensen waren er toch, zij konden zich voortaan in onze samenleving integreren en er zich voor inzetten.

We komen in bepaalde sectoren arbeidskrachten te kort; de mensen zonder papieren kunnen en willen ons helpen. Jan De Volder