Eigen kijk
Scheutist Jan Reynebeau hongerde voor rechtvaardigheid in Gaza. Dag 6 en slotdag: 'Soep!'
We zijn aan de laatste uurtjes toe. Gisteren is nog een aantal mensen zich bij ons komen aansluiten en brengen de nacht hier door. Dat maakt het totaal op een 80-tal mensen die – elk op hun manier – hebben deelgenomen aan de actie.
Lees ook
De nacht is goed geweest, maar ik voel me opnieuw moe. We moeten het ‘kamp’ opbreken, het veldbed plooien en de slaapzak opvouwen. De plaats moet vrij gemaakt worden en proper zijn. Misschien komen er andere actievoerders opdagen, misschien niet. Deze actie was voorzien als een keten waarbij zoals een schakel op andere plaatsen, of hier, de hongeractie zou voortgezet worden.
De vijf dagen op water en thee zitten er op. Een nieuwe ervaring. Een ander soort inzet. Resultaten en onmiddellijke oplossingen moeten we niet verwachten. Beleidsmakers zijn niet onder de indruk van ons doen en laten. Maar de wereld weet dat er in Israël een rode lijn is overschreden. Dat mag niet meer verzwegen worden. We weten het en we zien het. Spreek er dan over. Doe er iets mee.
Hongeren is één van die acties: voelen wat het is om honger te hebben en kwetsbaar te zijn. Het is een teken van solidariteit. Elk teken heeft betekenis, voor mezelf maar ook voor de ander.
Het meest aangrijpende teken was de verbinding die Omar, onze Palestijn, via smartphone maakte met zijn vrienden in oorlogsgebied: 'We are here with our friends in Brussels, who care for you.' We zagen hun gezichten en zij zagen ons. Ze zijn op de hoogte dat we over hen spreken. En dat doet hen deugd. Ze worden er niet beter van en niet vrijer, maar ze weten dat ze opnieuw mens-waardig zijn omdat andere mensen om hen geven.
'We are here with our friends in Brussels, who care for you.'
We zagen hun gezichten en zij zagen ons. Ze zijn op de hoogte dat we over hen spreken. En dat doet hen deugd. Ze worden er niet beter van en niet vrijer, maar ze weten dat ze opnieuw mens-waardig zijn omdat andere mensen om hen geven.
Het is nu 9.30 uur. Over een halfuurtje wordt soep gebracht. Soep!!!
De volgende dagen moet voedsel nemen langzaam opgebouwd worden. We hebben daarvoor raadgevingen van de dokter gekregen. Het valt me nu op dat onze dagindeling vaak gepland wordt volgens de maaltijden: voor of na ontbijt of lunch. Maaltijden zijn ankerpunten bij ons. In andere continenten is dat niet zo.
Na de soep moeten we nog even naar het Schumanplein voor een korte actie, en dan naar huis. Maandag 23 juni wordt daar het Europa-Israel verdrag dat borg staat voor enkele miljarden voor Israël ofwel opnieuw getekend ofwel geweigerd. We wachten bang af.
Noot van de redactie: Ondanks de erkenning dat Israël de voorwaarden van het verdrag heeft geschonden, kwam er geen beslissing naar buiten op 23 juni en bleven sancties uit.