Sociale encycliek ‘Allen broeders’, korte samenvatting

Op de persvoorstelling zei kardinaal Parolin dat de paus met de encycliek Fratelli tutti een cultuur van broederlijkheid voorstelt, die alle mensen van goede wil oproept tot liefde. En die broederlijkheid is geen trend of mode, maar het resultaat van concrete daden. Die cultuur van broederlijkheid moet de motor worden van internationale betrekkingen.

Broederlijkheid is wat landen kan inspireren tot samenwerking en dat van dialoog het sterkste wapen maakt. Mgr Pietro Parolin

Dialoog haalt meestal de krantenkoppen niet, maar maakt de wereld wel in stilte beter dan we hem konden inbeelden, klonk het. Het begint klein - van mens tot mens - maar breidt zich uit tot het internationale niveau. Mgr Parolin verwees naar de coronacrisis. Ondanks onze hyperconnectiviteit lukt het ons niet om problemen die ons allemaal treffen, samen aan te pakken, zo citeerde hij uit Allen broeders 165. Het model voor de cultuur van broederlijkheidis de parabel van de Barmhartige Samaritaan, die uitgelegd wordt in hoofdstuk 2 van de encycliek.

Tijdens de persvoorstelling kwam ook de voormalige raadgever van de grootimam van Al-Azhar aan het woord. Mohamed Mahmoud Abdel Salam is mee verantwoordelijk voor de geslaagde ontmoeting van paus Franciscus met grootimam al-Tayeb in 2019 in Abu Dhabi, die toen resulteerde in een gezamenlijk ondertekend document over broederlijkheid. Een document waarvan de paus in de encycliek uitgebreide delen herneemt.

Ik sluit me van harte aan bij elk woord in de encycliek van paus Franciscus. Met voldoening en hoop volg ik al zijn voorstellen in een geest van bekommernis om de hergeboorte van de mensenfamilie. Abdel Salam

Korte samenvatting van 'Allen broeders'

De schaduwen van een gesloten wereld (titel van hoofdstuk 1) verspreiden zich over de wereld, waardoor gewonde mensen langs de kant van de weg staan, buitengesloten en afgewezen. Deze schaduwen dompelen de mensheid onder in verwarring, eenzaamheid en leegte. We ontmoeten een vreemdeling op de weg (hoofdstuk 2); hij is gewond. Tegenover deze realiteit zijn twee houdingen mogelijk: zonder sympathie voorbijgaan of met hem stoppen. Onze keuze zal de aard van onze persoon of ons politiek, sociaal en religieus project bepalen.

God is universele liefde, en wanneer we deel uitmaken van deze liefde en haar delen met anderen, zijn we geroepen tot universele broederlijkheid. Dat is openheid.

Er is geen 'anderen' of 'zij', er is alleen 'wij'.

Wij verlangen, bij God en in God, naar een open wereld (hoofdstuk 3) (zonder muren, zonder grenzen, zonder uitsluitingen en zonder vreemden), en daarvoor hebben en willen we een open hart (hoofdstuk 4). We beleven een sociale vriendschap, we zoeken een moreel goed, een sociale ethiek, omdat we weten dat we lid zijn van een universele broederlijkheid. We zijn geroepen tot ontmoeting, tot solidariteit en tot dankbaarheid.

Om een open wereld met een open hart te bereiken, moet het beste beleid (hoofdstuk 5) worden gevoerd. Een beleid voor het gemeenschappelijk en universeel goed, een beleid voor het volk en met het volk. Met andere woorden, een volkspolitiek, uitgevoerd met een sociale liefdadigheid die de menselijke waardigheid nastreeft, en uitgevoerd, met politieke liefde, door mannen en vrouwen die de economie integreren in een sociaal, cultureel en volks project.

Weten hoe je een dialoog voert, is de manier om de wereld te openen en sociale vriendschap op te bouwen (hoofdstuk 6); en het is de basis voor een betere politiek. Dialoog respecteert, accepteert en zoekt de waarheid. Dialoog laat een cultuur van ontmoeting kiemen. Zo wordt ontmoeting een manier van leven, een passie en een verlangen. Wie de dialoog nastreeft is welwillend, erkent en respecteert de ander.

Maar dit is niet genoeg. We moeten de wonden van de mislukte ontmoeting onder ogen zien en paden van een hernieuwde ontmoeting bewandelen (hoofdstuk 7). Wonden moeten verzorgd worden en de vrede moet hersteld. Daar is moed voor nodig. Moed om uit te gaan van de waarheid en de historische waarheid te erkennen. De waarheid gaat onafscheidelijk samen met gerechtigheid en barmhartigheid. Ze is onmisbaar op weg naar vergeving en vrede.

Vergeven staat niet gelijk aan vergeten.

Conflicten zijn onvermijdelijk, maar geweld is niet aanvaardbaar. Daarom is oorlog onaanvaardbaar en moet de doodstraf afgeschaft worden.

De verschillende religies in de wereld erkennen de mens als een schepsel van God en dus als broeders. Religies zijn tot dienst aan de broederlijkheid in de wereld geroepen (hoofdstuk 8). Door ons open te stellen voor de Vader van allen, erkennen we onze universele toestand als broeders. Voor christenen is de bron van menselijke waardigheid en broederlijkheid te vinden in het Evangelie van Jezus Christus, dat ons handelen en onze engagementen richting geeft. Deze weg van broederlijkheid geeft ons ook een Moeder, genaamd Maria.

Ter wille van de vele slachtoffers van onze gesloten wereld, liggend aan de kant van de weg, roept Paus Franciscus ons op om ons het verlangen naar broederlijkheid in de wereld eigen te maken en in praktijk te brengen. En dat begint met de erkenning dat we Fratelli tutti zijn, allen broeders en zusters.

Bron: Persdienst Vaticaan