Van de speelplaats naar de doopvont

Met het oog op hun eerste communie kiezen veel lagereschoolkinderen voor het doopsel

Steeds meer gelovigen laten zich dopen op volwassen leeftijd. Bij die catechumenen is dat een bewuste keuze, een zogenoemde geloofsdoop. Pasgeborenen dopen gebeurt omdat ouders hun kroost willen laten delen in de liefde van God en van de gelovige gemeenschap. Bij hen gaat het om een verbondsdoop. Tussenin vinden we een groeiende groep lagereschoolkinderen die zich laten dopen. Bij hen is de motivatie vaak minder eenduidig, al zijn er tendensen te merken. Zo gebeurt het doopsel van kinderen in de basisschool haast altijd naar aanleiding van de eerste communie.
De redenen om kinderen pas op lagereschoolleeftijd te dopen, zijn velerlei. Sommige ouders geven aan dat zij zo’n keuze niet in de plaats van hun kinderen willen maken. Voor anderen geven veeleer praktische overwegingen de doorslag.
In de parochie Sint-Jan Berchmans in Borsbeek, bij Antwerpen, lieten drie lagereschoolkinderen zich dopen met Pasen. Bij hen de broertjes Stefano (5) en Ilyano (7), die op 29 april hun eerste communie ontvangen. Hun moeder Angela Vollero vond de tijd rijp om haar zonen te dopen. „Ik wilde het al vroeger doen, maar hun papa wilde het niet. Nu we uit elkaar zijn, vond ik het belangrijk hen toch op te nemen in de geloofsgemeenschap”, zegt ze. „Ik ben van Italiaanse origine en in mijn familie speelt het geloof een belangrijke rol.”
Sandy Willems, moeder van Ziva (7), vond het belangrijk dat haar dochter zelf de keuze maakte. „Ik ben zelf ook wel gelovig, maar ik wilde mijn dochter niet per se in die richting duwen”, zegt ze. „Al ben ik wel blij met de keuze die Ziva maakte.”
Precieze cijfers over het aantal doopsels van kinderen uit een bepaalde leeftijdscategorie blijken moeilijk te achterhalen. Toch was de vraag naar doopsels van lagereschoolkinderen in de pastorale eenheid Sint-Menas Tessenderlo-Ham zo groot, dat de parochiale werking er een afzonderlijk programma voor uitstippelde. „Dit [node:field_streamers:0] jaar lieten twaalf kinderen uit de lagere school zich dopen”, zegt parochieassistente Marie-Josée Pipeleers. „Bij de meeste kinderen gebeurt dat omdat ze enkele weken later hun eerste communie doen.”
De voorbereiding van het doopsel van die kinderen vergt een aangepaste aanpak. Op die leeftijd kun je kinderen immers al betrekken bij de christelijke initiatie. Marie-Josée Pipeleers hecht veel belang aan de symboliek tijdens die voorbereiding. „De kinderen kregen op school al de verhalen over Jezus mee”, zegt ze. „Tijdens de voorbereiding maken ze kleurprenten en leren ze bij over de symboliek van het wijwater en de olie. Wat ze maakten, gaat in hun eigen ‘herinneringskoffer’, die ze mee naar huis nemen.” Dat maakt van het doopsel op lagereschoolleeftijd een wezenlijk andere ervaring dan het doopsel van een pasgeborene, dat het allicht veeleer ondergaat dan bewust meemaakt.
De kinderen die op die leeftijd kiezen voor het doopsel, maken een bewuste keuze om toe te treden tot de gemeenschap van gelovigen in hun parochie. „Veel ouders willen die keuze niet voor hun kinderen maken,” weet Marie-Josée Pipeleers, „maar de kinderen op een katholieke school zien natuurlijk hoe hun klasgenootjes zich voorbereiden op hun eerste communie. Dan is de stap snel gedaan.”
Marie-Josée Pipeleers ziet nog een andere verklaring voor de toename aan doopsels in die leeftijdscategorie. „Vroeger gebeurde het doopsel vrij snel na de geboorte”, zegt ze. „Omdat veel gezinnen minder vertrouwd zijn met de Kerk, is dat niet langer een reflex. In combinatie met een drukke levensstijl zit je dan al snel een paar jaar verder en dan is het logisch dat het kind betrokken wordt bij de keuze voor het doopsel en bij de voorbereiding daarvan.”
En de pasgedoopten van de Sint-Jan-Berchmansparochie in Borsbeek? Die genoten zichtbaar van de aandacht op de dag van hun doopsel. En van de paaseitjes.

Reageren op dit artikel? Dat kan op www.kerkenleven.be