Wat als je studententijd toch niet zo tof blijkt? Deze vzw helpt

Het is een druilerige donderdag. Buiten raast de stadsring en incasseren de Gentse torens de zoveelste maartse bui. Binnen, in een huiskamer met zicht op de skyline van de stad, speelt zachte muziek. Een kaars flakkert, de thee dampt en  een jonge vrouw leest een zin uit een boek voor:

‘Soms is haat het enige waar je over hoort. Maar er is in deze wereld meer liefde dan je je kunt voorstellen.’

De vrouw zwijgt even, rijgt dan bedachtzaam de woorden aan elkaar. ‘Mij doet dit denken aan hoe zelfliefde niet altijd toegankelijk is, maar hoe ik wel mag vertrouwen dat ze er is.’

De groep knikt instemmend. Ze zijn met zes, verspreid over de sofa en het tapijt. Samen doorlopen ze een reeks van vijf huiselijke workshops. ‘Dat is het langste traject van Broeinest’, zegt Sofie Maertens, die de vzw twee jaar geleden oprichtte. ‘Meestal organiseren we trajecten van twee sessies en losstaande workshops. Dat is bewust, omdat studenten helemaal zelf kunnen beslissen wanneer ze terugkeren. Ook al volgen ze twee keer een workshop over eenzaamheid, ze treffen andere mensen en we gebruiken een andere methodiek.’

Sneller bij de kern

Broeinest vzw biedt laagdrempelige groepstherapie. De deelnemers en de begeleiders checken eerst in: ze vertellen kort hoe ze zich op dat moment voelen. ‘Daarna werken we nu eens met verhaaldobbelstenen, dan weer met kaarten met woorden erop of mooie prenten”, zegt Sofie Maertens. ‘Het is soms onwennig om zomaar op een woord of tekening te reageren, maar het helpt wel om sneller bij de kern te komen. Stel de juiste coachingvraag en er opent zich een weg.’

Luisteren naar de ander is daarbij even belangrijk als aan het woord zijn.

‘Hoe anderen iets verwoorden, kan je eigen gevoelens verhelderen.’

Thema’s die aan bod komen zijn onder meer jezelf durven zijn, je pas ontdekken, verbinding en zelfliefde. ‘Dat laatste zat er aanvankelijk niet tussen, omdat het vanzelf ter sprake komt bij zowat alle onderwerpen. Toen wijdden we er toch een sessie aan en die zat meteen vol. Dat lijkt problematisch, maar voor mij wil zegt het dat studenten bewust genoeg zijn om te beseffen dat acceptatie en zelfliefde cruciaal zijn. Ze hebben alleen een duwtje nodig om het te voelen.’

Postkaarten

De workshops van Broeinest, nu gemiddeld zes per week, zijn gratis. Sofie Maertens:

‘Veel studenten hebben geen geld voor therapie.

Ze durven hun ouders er ook niet altijd over aanspreken. Het gaat toch goed, hun punten zijn toch in orde?

Het maakt wel dat we voortdurend fondsen moeten werven, met allerlei kleine acties. Binnenkort starten we bijvoorbeeld met de verkoop van postkaarten, met een tekening en een straffe uitspraak van een student tijdens een workshop.’

Er zijn echter ook bedrijven die de vzw steunen. ‘Een bedrijfsleider vertelde ons dat ze al lang iets voor jongeren wilde betekenen. Zelf kon ze hen niet rechtstreeks helpen, maar ze steunt Broeinest, want ze gelooft in wat we doen.’

Geen tl-lampen

De donderdagsessie zit erop. Eén voor één vertellen de deelnemers kort hoe ze het ervoeren. Een van hen vraagt of het mogelijk is om de playlist die werd afgespeeld te delen. ‘De muziek is geen detail, net zomin als de kaarsen en de zachte tapijten’, zegt Sofie Maertens. ‘Nieuwe studenten zijn vaak verrast dat ze niet de verwachte tl-lampen aantreffen en geen presentatie op een scherm. Broeinest moet niet alleen veilig aanvoelen, maar ook fijn, alsof het een vrijetijdsactiviteit is. Zodat ze studenten zich kunnen afvragen of ze vandaag meer zin hebben in fitness, yoga of toch een sessie bij ons.

We hopen jongvolwassenen te helpen om hun binnenkant te durven delen.

Op die manier kan ook de generatiekloof tussen ouders en studenten verkleinen’, besluit Sofie Maertens. ‘We moedigen de deelnemers overigens ook aan om onderling contact te houden. Bij langere trajecten startten we zelf een Whatsappgroepje. Zo onstaan ook vriendschappen dankzij Broeinest.’

• Meer op www.broeinest.be of op Instagram. Meer via info@broeinest.be.